«Εάν δε εκείνο το οποίον δεν θέλω τούτο πράττω, συμφωνώ με τον νόμον, ότι είναι καλός. Τώρα δε δεν πράττω πλέον τούτο εγώ, αλλ’ η αμαρτία η κατοικούσα εν εμοί. Διότι εξεύρω ότι δεν κατοικεί εν εμοί, τουτέστιν εν τη σαρκί μου, αγαθόν· επειδή το θέλειν πάρεστιν εις εμέ, το πράττειν όμως το καλόν δεν ευρίσκω· διότι δεν πράττω το αγαθόν, το οποίον θέλω· αλλά το κακόν, το οποίον δεν θέλω, τούτο πράττω. Εάν δε εγώ πράττω εκείνο το οποίον δεν θέλω, δεν εργάζομαι αυτό πλέον εγώ, αλλ’ η αμαρτία η κατοικούσα εν εμοί. Ευρίσκω λοιπόν τον νόμον τούτον ότι, ενώ εγώ θέλω να πράττω το καλόν, πάρεστιν εις εμέ το κακόν· διότι ηδύνομαι μεν εις τον νόμον του Θεού κατά τον εσωτερικόν άνθρωπον, βλέπω όμως εν τοις μέλεσί μου άλλον νόμον αντιμαχόμενον εις τον νόμον του νοός μου, και αιχμαλωτίζοντά με εις τον νόμον της αμαρτίας, τον όντα εν τοις μέλεσί μου. Ταλαίπωρος άνθρωπος εγώ· τις θέλει με ελευθερώσει από του σώματος του θανάτου τούτου; Ευχαριστώ εις τον Θεόν διά Ιησού Χριστού του Κυρίου ημών. Άρα λοιπόν αυτός εγώ με τον νούν μεν δουλεύω εις τον νόμον του Θεού, με την σάρκα δε εις τον νόμον της αμαρτίας.» (Ρωμαίους 7:16-25)

Θα το γνωρίζετε βέβαια πως τα θρίλερ, οι ταινίες τρόμου δηλαδή, έχουν στις μέρες μας μεγάλη πέραση. Ο κόσμος χαλαρώνει, ξεφεύγει από την καθημερινή του μονοτονία, όσο κι αν αυτό μοιάζει αλλόκοτο, όταν παρακολουθεί του κόσμου τις διαστροφές  και τις πιο εμπνευσμένες σατανικές σκηνές. Βέβαια υπάρχουν και οι παρενέργειες… Δυο κοπελίτσες συζητούν μεταξύ τους. Είναι νύχτα αλλά βρίσκονται σε μέρος ασφαλές. «Έλα πια, έχω τόση ώρα που σε περιμένω», λέει η μία. «Πήγαινε μόνη σου, τι θέλεις τώρα;» αντιδρά η δεύτερη. «Αφού ξέρεις, φοβάμαι να πάω στο κρεβάτι μου μόνη μου». «Μα εδώ τι να φοβηθείς καημένη;» Στο τέλος η πρώτη εξομολογείται. «Από τότε που άρχισα να βλέπω θρίλερ εδώ και δυο χρόνια, μόλις νυχτώσει φουντώνει μέσα μου ο φόβος. Δεν μπορώ να το καταπολεμήσω. Είναι έξω από κάθε λογική, αλλά δεν το ελέγχω». «Και γιατί δεν τα κόβεις τα θρίλερ, να αποτοξινωθείς και να γλυτώσεις» εύλογη ερώτηση. «Α! δεν μπορώ, δεν γίνεται, μου αρέσουν πάρα πολύ. Την ώρα που τα βλέπω ευχαριστιέμαι, τα απολαμβάνω, παρ’ όλο που ξέρω πως σε λίγο θα παραλύω από φόβο». Ύπουλα ο εχθρός της ψυχής μας δένει τους ανθρώπους χεροπόδαρα. Μα καλά, εσείς παντού δεσμά βλέπετε; Θα αμφισβητήσουν κάποιοι. Δυστυχώς, το αποδεικνύει η ίδια η ζωή. Ποιος θα ελευθερώσει τον άνθρωπο από τα πάθη, από τις εξαρτήσεις, από τις αγάπες του και τις επιλογές του, που τον σέρνουν στο θάνατο, στο φόβο, στη μιζέρια; Μόνο ο Ιησούς Χριστός ελευθερώνει(Ιωάννη 8:36) γνήσια, μόνιμα, δυναμικά. Μόνο Εκείνος αλλάζει την καρδιά, για να αποστραφεί τη διαφθορά και να προσκολληθεί στην αγιότητα.