«Και ακούσας ο Ιησούς, λέγει προς αυτούς· Δεν έχουσι χρείαν ιατρού οι υγιαίνοντες, αλλ’ οι πάσχοντες· δεν ήλθον διά να καλέσω δικαίους αλλά αμαρτωλούς εις μετάνοιαν.» (Μάρκος 2:17)

«Τους καιρούς λοιπόν της αγνοίας παραβλέψας ο Θεός, τώρα παραγγέλλει εις πάντας τους ανθρώπους πανταχού να μετανοώσι, διότι προσδιώρισεν ημέραν εν ή μέλλει να κρίνη την οικουμένην εν δικαιοσύνη, διά ανδρός τον οποίον διώρισε, και έδωκεν εις πάντας βεβαίωσιν περί τούτου, αναστήσας αυτόν εκ νεκρών.» (Πράξεις 17:30-31)

«Ουχί, σας λέγω, αλλ’ εάν δεν μετανοήτε, πάντες ομοίως θέλετε απολεσθή. Η εκείνοι οι δεκαοκτώ, επί τους οποίους έπεσεν ο πύργος εν τω Σιλωάμ και εθανάτωσεν αυτούς, νομίζετε ότι ούτοι ήσαν αμαρτωλοί υπέρ πάντας τους ανθρώπους τους κατοικούντας εν Ιερουσαλήμ; Ουχί, σας λέγω, αλλ’ εάν δεν μετανοήτε, πάντες ομοίως θέλετε απολεσθή.» (Λουκάς 13:3-5)

«Αφού δε παρεδόθη ο Ιωάννης, ήλθεν ο Ιησούς εις την Γαλιλαίαν κηρύττων το ευαγγέλιον της βασιλείας του Θεού  και λέγων ότι επληρώθη ο καιρός και επλησίασεν η βασιλεία του Θεού· μετανοείτε και πιστεύετε εις το ευαγγέλιον.» (Μάρκος 1:14-15)

Ένας πιστός άνθρωπος που κήρυττε το Χριστό με ζήλο και παρρησία, δεν δίσταζε να αναφέρεται σε αλήθειες που είπε ο Ιησούς, μα συχνά αποσιωπούνται. Δυστυχώς στις μέρες που ζούμε, η λογική του ανθρώπου τείνει να περιορίζει το Λόγο του Θεού και να συρρικνώνει τις αλήθειες Του και σε βάθος, μα και σε αριθμό. Όμως αυτός ο υπηρέτης του Θεού αντιστεκόταν σ’ αυτό το ρεύμα με πείσμα. Ένα από τα θέματα που αγαπούσε και χειριζόταν χωρίς δειλία, ήταν το εδάφιο της ημέρας μας. «Στον Ουρανό θα πάτε αμαρτωλοί, σαν τον άσωτο γιο, σαν τον Ζακχαίο, σαν τον ληστή, σαν εκείνη την κοινή γυναίκα. Αλήθεια θα είναι γεμάτος ο Ουρανός από τέτοιους αμαρτωλούς που αισθάνθηκαν την ενοχή τους, που αναγνώρισαν την αμαρτία τους και ήρθαν ταπεινωμένοι μπροστά στον Ιησού Χριστό. Όσο για τους άλλους … τα πλήθη, αυτοί δεν είχαν ανάγκη τον Λυτρωτή, ήταν καλοί και δίκαιοι, δεν χρειάζονταν την Βασιλεία του Θεού, γι’ αυτό και θα μείνουν απ’ έξω». Αγαπητέ μου, σε ποια κατηγορία ανήκεις; Αν είσαι στα μάτια σου πολύ ηθικός, πολύ αξιοπρεπής, πολύ καλός, δεν κάνεις για τον Ιησού Χριστό. Αν είσαι πολύ τίμιος, πολύ δίκαιος, δεν κάνεις για τον Χριστό. Αν αισθάνεσαι βολικά στο τριζάτο κουστούμι της καλής σου υπόληψης, δεν είσαι ακόμη κατάλληλος για τη Βασιλεία Του. Έχεις ανάγκη από μετάνοια, από φως που θα σου φανερώσει τη βρώμικη και εγωιστική καρδιά σου. Μόνο τότε θα μπορέσεις να κατέβεις από το δέντρο της υπερηφάνειάς σου όπως ο Ζακχαίος, να γυρίσεις με τα λιγδιασμένα ρούχα της αμαρτίας, όπως ο άσωτος γιος, να συντριφτείς με δάκρυα αγάπης όπως η γυναίκα στα πόδια του Χριστού.