Εξαιτίας της φυλακής

0
122

« Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι, διότι αυτών είναι η βασιλεία των ουρανών. Μακάριοι οι πενθούντες, διότι αυτοί θέλουσι παρηγορηθή. Μακάριοι οι πραείς, διότι αυτοί θέλουσι κληρονομήσει την γην. Μακάριοι οι πεινώντες και διψώντες την δικαιοσύνην, διότι αυτοί θέλουσι χορτασθή. Μακάριοι οι ελεήμονες, διότι αυτοί θέλουσιν ελεηθή. Μακάριοι οι καθαροί την καρδίαν, διότι αυτοί θέλουσιν ιδεί τον Θεόν. Μακάριοι οι ειρηνοποιοί, διότι αυτοί θέλουσιν ονομασθή υιοί Θεού. Μακάριοι οι δεδιωγμένοι ένεκεν δικαιοσύνης, διότι αυτών είναι η βασιλεία των ουρανών. Μακάριοι είσθε, όταν σας ονειδίσωσι και διώξωσι και είπωσιν εναντίον σας πάντα κακόν λόγον ψευδόμενοι ένεκεν εμού. Χαίρετε και αγαλλιάσθε, διότι ο μισθός σας είναι πολύς εν τοις ουρανοίς· επειδή ούτως εδίωξαν τους προφήτας τους προ υμών.» (Ματθαίος 5:3-12)

Σε μια χώρα του υπαρκτού σοσιαλισμού, στα μέσα της περασμένης δεκαετίας, ένα πιστό αφιερωμένο παιδί του Θεού, φυλακίστηκε για τις χριστιανικές του πεποιθήσεις και κυρίως γιατί τις διακήρυττε, καθώς μοιραζόταν τα καλά νέα του Ευαγγελίου με τους γύρω του. Λίγες εβδομάδες αφού εξέτισε την ποινή του και ήταν πάλι ελεύθερος, συνάντησε μια γυναίκα. «Ευχαρίστησα πολύ το Θεό που μπήκατε στη φυλακή» του είπε. Κάτι συνέβη και η μικρή τους κουβέντα διακόπηκε. Ο πιστός άνθρωπος παραξενεύτηκε πολύ με τα λόγια της. «Φαίνεται είναι εχθρός μου και δεν το γνώριζα», σκέφθηκε απλοϊκά. Λίγες εβδομάδες μετά, ξανασυνάντησε το πρόσωπο αυτό σε μια συνάθροιση χριστιανών που διακονούσε. Η γυναίκα τον πλησίασε ξανά με πρόσωπο φωτισμένο και χαρούμενο, ενώ αυτός ετοιμαζόταν για τη δεύτερη επίθεση…. «Ξέρετε, άκουγα συχνά για ανθρώπους που ακολουθούν το Χριστό, μα δεν έδινα σημασία. Σχεδόν δεν τους χώνευα.. Μια μανία σαν πολλές άλλες, έλεγα. Όταν όμως έμαθα για τη φυλακή σας, συνταράχτηκα. Αυτός ο Χριστός που πιστεύουν πρέπει να αξίζει πολύ, για να αντέχουν να φυλακίζονται για Κείνον, σκέφθηκα, πρέπει να είναι πολύ σπουδαίο πρόσωπο. Λίγο καιρό μετά κάλεσα το Χριστό και στη δική μου ζωή. Ο Θεός εργάστηκε μέσα μου με τη δική σας φυλάκιση». Ο Χριστός, το πολύτιμο μαργαριτάρι μας. Μπροστά στη δόξα Του, στο μεγαλείο Του, στη χάρη Του, που φώτισαν τη ζωή μας, κάθε κόστος μοιάζει μικρό. Μπροστά στο «έξοχο της γνώσης του προσώπου Του» κάθε θυσία είναι λίγη. Ακουμπάμε τη ζωή μας στα χέρια Του, κι Αυτός από τη μικρή προσφορά μας βγάζει καρπό αιώνιο.

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ