Το σύνθημα

0
152

«Εάν λοιπόν υπάρχη τις παρηγορία εν Χριστώ ή τις παραμυθία αγάπης, ή τις κοινωνία Πνεύματος ή σπλάγχνα τινά και οικτιρμοί, κάμετε πλήρη την χαράν μου, να φρονήτε το αυτό, έχοντες την αυτήν αγάπην, όντες ομόψυχοι και ομόφρονες, μη πράττοντες μηδέν εξ αντιζηλίας ή κενοδοξίας, αλλ” εν ταπεινοφροσύνη θεωρούντες αλλήλους υπερέχοντας εαυτών. Μη αποβλέπετε έκαστος τα εαυτού, αλλ” έκαστος και τα των άλλων. Το αυτό δε φρόνημα έστω εν υμίν, το οποίον ήτο και εν τω Χριστώ Ιησού, όστις εν μορφή Θεού υπάρχων, δεν ενόμισεν αρπαγήν το να ήναι ίσα με τον Θεόν, αλλ” εαυτόν εκένωσε λαβών δούλου μορφήν, γενόμενος όμοιος με τους ανθρώπους, και ευρεθείς κατά το σχήμα ως άνθρωπος, εταπείνωσεν εαυτόν γενόμενος υπήκοος μέχρι θανάτου, θανάτου δε σταυρού. Διά τούτο και ο Θεός υπερύψωσεν αυτόν και εχάρισεν εις αυτόν όνομα το υπέρ παν όνομα, διά να κλίνη εις το όνομα του Ιησού παν γόνυ επουρανίων και επιγείων και καταχθονίων, και πάσα γλώσσα να ομολογήση ότι ο Ιησούς Χριστός είναι Κύριος εις δόξαν Θεού Πατρός.» (Φιλιππησίους 2:1-11)

Κατά τη διάρκεια του εμφύλιου πολέμου στην Αμερική, πολλοί αφιερωμένοι χριστιανοί επισκέπτονταν πληγωμένους και ετοιμοθάνατους στρατιώτες στις πρώτες γραμμές. Πριν ξεκινήσει, ένας από αυτούς έμαθε το σύνθημα ώστε να μπορεί να περνά ελεύθερα από τους συνοριακούς φρουρούς. Μόνο που εκείνη την ημέρα χρειάστηκε να αλλάξουν το σύνθημα δυο φορές. Όταν λοιπόν έφτασε κοντά στο φρουρό, εκείνος τον σταμάτησε: «Αλτ! Τις ει;» «Φίλος», απάντησε ο χριστιανός. «Προχώρα στο παρασύνθημα». «Λίνκολν», ήρθε η απάντηση, μα ήταν λάθος. «Όχι, όμως σας γνωρίζω. Ξέρω γιατί περνάτε τα σύνορα. Γυρίστε πίσω και μάθετε το πραγματικό παρασύνθημα», είπε ο στρατιώτης, κι έτσι έγινε. Ανάμεσα στα παιδιά του Θεού, είναι το ωραιότερο, το γλυκύτερο σύνθημα που υπήρξε ποτέ, «Ιησούς Χριστός». Το όνομα που ενώνει τους πιστούς Του με δεσμά άρρηκτα, κι ας γνωρίζονται ελάχιστα, κι ας προέρχονται από διαμετρικά αντίθετους χώρους, κι ας έχουν άλλο χρώμα, διαφορετική ηλικία και εθνικότητα, Ιησούς Χριστός, το σύνθημα της ζωής μας. Ο Χριστός, το βάλσαμο της ψυχής μας από την αμαρτία, ο ελευθερωτής μας από τον εαυτό μας, η ελπίδα μας για τα άφθαρτα και τα αιώνια. Αυτό το Πρόσωπο, ο Υιός του Θεού, καταδέχεται να κατοικήσει  μέσα μας, να φέρει στη ζωή μας τα αγαθά της Βασιλείας του Θεού. Αγαπητέ μου, μην ψάχνεις για σύνθημα, για στόχους στη ζωή σου, όταν ο Χριστός, γεμάτος αγάπη για σένα προσωπικά, είναι τόσο κοντά σου! Περιμένει να Του ανοίξεις την καρδιά σου, για να κάνει το θαύμα της αναγέννησης(1 Πέτρου 1:23, Ιωάννη 1:13, 3:3-8, 1 Ιωάννη 4:7, 5:1,18) και στη δική σου ζωή.

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροΗ ραφή
Επόμενο άρθροΚλείσε την πόρτα!

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ