Στο αναπηρικό καροτσάκι!

0
86

«Τώρα χαίρω, ουχί ότι ελυπήθητε, αλλ” ότι ελυπήθητε προς μετάνοιαν· διότι ελυπήθητε κατά Θεόν, διά να μη ζημιωθήτε εξ ημών εις ουδέν. Διότι η κατά Θεόν λύπη γεννά μετάνοιαν προς σωτηρίαν αμεταμέλητον· η λύπη όμως του κόσμου γεννά θάνατον. Διότι ιδού, αυτό τούτο, το ότι ελυπήθητε κατά Θεόν, πόσην σπουδήν εγέννησεν εις εσάς, αλλά απολογίαν, αλλά αγανάκτησιν, αλλά φόβον, αλλά πόθον, αλλά ζήλον, αλλ” εκδίκησιν. Κατά πάντα απεδείξατε εαυτούς ότι είσθε καθαροί εις τούτο το πράγμα. Λοιπόν, αν και σας έγραψα, δεν έκαμον τούτο διά τον αδικήσαντα, ουδέ διά τον αδικηθέντα, αλλά διά να φανερωθή προς εσάς η σπουδή ημών, την οποίαν έχομεν διά σας ενώπιον του Θεού.» (2 Κορινθίους 7:9-12)

Αξέχαστη θα μου μείνει η ομολογία ενός πιστού ανθρώπου, που γνώρισε τον Ιησού Χριστό μέσα από αντίξοες περιστάσεις. Προκλητικός με το Θεό, λίγο τυχοδιώκτης, με ισχυρή πεποίθηση στα μπράτσα του. Μερικές δεκαετίες πριν, η πατρίδα δεν πρόσφερε όσα αυτός επιθυμούσε. «Φεύγω, και σ’ αυτό το χώμα να μην ξαναπατήσω», είπε και μπάρκαρε για την μακρινή Αυστραλία. Αυτός ο λόγος του τον ακολούθησε σ’ όλη του τη ζωή. Ο διάβολος, που άφθονο τόπο του είχε δώσει, το εκμεταλλεύτηκε. Άνθρωπος – θεριό, που πίστευε πολύ στον εαυτό του έπαθε ένα ατύχημα που τον έφερε παράλυτο. Έτσι χώμα Ελληνικό, δεν ξαναπάτησε στην κυριολεξία. Όταν γύρισε στην Ελλάδα όμως πάνω στο αναπηρικό καροτσάκι, το πρόσωπό του έλαμπε. Στο ενδιάμεσο ο Θεός είχε δουλέψει στην καρδιά του. Μετά το ατύχημα, η ταπείνωση, η συντριβή, η μετάνοια(Πράξεις 17:30, 2:38, Λουκάς 5:32,13:3,5). Κάποιος του είχε μιλήσει για τον Χριστό και την αγάπη Του κι αυτός, ο αρνητής, έκανε τη στροφή της ζωής του. Τώρα δόξαζε το Θεό καθιστός, για το μεγάλο ευεργέτημα που του έκανε να τον κάνει παιδί Του μέσα από τόσο δύσκολες συνθήκες. «Τουλάχιστον, εκείνη η περιπέτεια είχε καρπό αιώνιο», συνήθιζε να λέει και το εννοούσε ολόψυχα. Δεν πρέπει να δίνουμε έδαφος στον πονηρό εχθρό της ψυχής μας, το διάβολο, ώστε να έχει πρόσβαση στη ζωή μας. Αν παραδοθούμε στον Ιησού Χριστό, θα βρούμε χαρά και νόημα στην ύπαρξή μας, στην κάθε μας μέρα. Μέσα από τις δυσκολίες, να εκζητήσουμε τον Κύριο και να του ζητήσουμε να γίνει ο οδηγός και ο Κύριος της ζωής μας. Εμείς οι ίδιοι θα βγούμε κερδισμένοι. Ο Θεός θα δοξαστεί. Ο Ουρανός ολόκληρος θα χαρεί με τη σωτηρία μας(Λουκάς 15:10).

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροΈνα κεράκι που λιώνει
Επόμενο άρθροΤο αίμα

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ