Ευλογημένο …ατύχημα!

0
100

«Και μη φοβηθήτε από των αποκτεινόντων το σώμα, την δε ψυχήν μη δυναμένων να αποκτείνωσι· φοβήθητε δε μάλλον τον δυνάμενον και ψυχήν και σώμα να απολέση εν τη γεέννη. Δύο στρουθία δεν πωλούνται δι” εν ασσάριον; και εν εξ αυτών δεν θέλει πέσει επί την γην άνευ του θελήματος του Πατρός σας. Υμών δε και αι τρίχες της κεφαλής είναι πάσαι ηριθμημέναι. Μη φοβηθήτε λοιπόν· πολλών στρουθίων διαφέρετε σεις. Πας λοιπόν όστις με ομολογήση έμπροσθεν των ανθρώπων, θέλω ομολογήσει και εγώ αυτόν έμπροσθεν του Πατρός μου του εν ουρανοίς. Όστις δε με αρνηθή έμπροσθεν των ανθρώπων, θέλω αρνηθή αυτόν και εγώ έμπροσθεν του Πατρός μου του εν ουρανοίς. Μη νομίσητε ότι ήλθον να βάλω ειρήνην επί την γήν· δεν ήλθον να βάλω ειρήνην, αλλά μάχαιραν.  Διότι ήλθον να διαχωρίσω άνθρωπον κατά του πατρός αυτού και θυγατέρα κατά της μητρός αυτής και νύμφην κατά της πενθεράς αυτής· και εχθροί του ανθρώπου θέλουσιν είσθαι οι οικιακοί αυτού. Όστις αγαπά πατέρα ή μητέρα υπέρ εμέ, δεν είναι άξιος εμού· και όστις αγαπά υιόν ή θυγατέρα υπέρ εμέ, δεν είναι άξιος εμού· και όστις δεν λαμβάνει τον σταυρόν αυτού και ακολουθεί οπίσω μου, δεν είναι άξιος εμού. Όστις εύρη την ζωήν αυτού θέλει απολέσει αυτήν, και όστις απολέση την ζωήν αυτού δι” εμέ θέλει ευρεί αυτήν. Όστις δέχεται εσάς εμέ δέχεται, και όστις δέχεται εμέ δέχεται τον αποστείλαντά με. Ο δεχόμενος προφήτην εις όνομα προφήτου μισθόν προφήτου θέλει λάβει, και ο δεχόμενος δίκαιον εις όνομα δικαίου, μισθόν δικαίου θέλει λάβει. Και όστις ποτίση ένα των μικρών τούτων ποτήριον μόνον ψυχρού ύδατος εις όνομα μαθητού, αληθώς σας λέγω, δεν θέλει χάσει τον μισθόν αυτού.» (Ματθαίος 10:28-42)

Ήταν μια πολύ απλή γυναίκα, λαϊκή γυναίκα. Φτωχική η οικογένειά της. Διάβαζε το λόγο του Θεού. Πάλευε μόνη της να καταλάβει, με τα λίγα γράμματα που ήξερε. Ο Θεός της είχε φωτίσει το νου. «Θέλω να ζω όπως ο Χριστός», έλεγε και ξανάλεγε. Κάποτε ο γιος της έπαθε ένα σοβαρότατο αυτοκινητιστικό δυστύχημα. Νοσοκομείο, εγχειρήσεις, λάμες, ατέλειωτες ταλαιπωρίες. Γογγυσμός δεν βγήκε από τα χείλη της. «Δύσκολα είναι, έλεγε, «μα εγώ ευχαριστώ τον Θεό και προσεύχομαι για να ανοίξουν τα μάτια του γιου μου μέσα από το ατύχημα αυτό και να κοιτάξει το Θεό. Αυτά είναι που μετράνε και όχι τόσο η υγεία του». Ας δοξάζουμε το Θεό για κάποιες τέτοιες ψυχές. Αν είμαστε απλοί και ταπεινοί, θα μας αποκαλύπτει ο Κύριος το θέλημά Του, τις αλήθειές Του, το νόμο Του. Διαφορετικά θα μπαινοβγαίνουμε στην εκκλησία χωρίς Χριστό, χωρίς αναγέννηση, και θα σέρνουμε μαζί μας τις θεωρίες μας, τις θεολογίες μας και τις φιλοσοφίες μας. Τα παιδιά μας θα χάνονται στην αμαρτία και εμείς δεν θα πονάμε. Κι όταν κάτι τους συμβεί, θα το φέρνουμε βαρέως, χωρίς καν να αναλογιστούμε το πνευματικό κέρδος που μπορεί να προκύψει. Οπωσδήποτε τα πνευματικά πράγματα με πνευματικό τρόπο ανακρίνονται. Και στη ζωή του παιδιού του Θεού όλα είναι πνευματικά. Ας προσκολληθούμε στο Ευαγγέλιο κι ας μάθουμε να ερμηνεύουμε τα πάντα με πίστη και νου Χριστού, για να δούμε ευλογίες και απαντήσεις στις προσευχές μας. Για να δούμε σωτηρία Χριστού στα σπίτια μας, στα παιδιά μας. Για να δούμε προκοπή και ειρήνη στον τόπο μας.

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ