Ολιγοπιστία και μέριμνα

0
94

«Είπε δε προς τους μαθητάς αυτού· Διά τούτο λέγω προς εσάς, Μη μεριμνάτε διά την ζωήν σας, τι να φάγητε, μηδέ διά το σώμα, τι να ενδυθήτε. Η ζωή είναι τιμιώτερον της τροφής και το σώμα του ενδύματος. Παρατηρήσατε τους κόρακας, ότι δεν σπείρουσιν ουδέ θερίζουσιν, οίτινες δεν έχουσι ταμείον ουδέ αποθήκην, και ο Θεός τρέφει αυτούς· πόσω μάλλον σεις διαφέρετε των πτηνών. Και τις εξ υμών μεριμνών δύναται να προσθέση εις το ανάστημα αυτού μίαν πήχυν; Εάν λοιπόν ουδέ το ελάχιστον δύνασθε, τι μεριμνάτε περί των λοιπών; Παρατηρήσατε τα κρίνα πως αυξάνουσι· δεν κοπιάζουσιν ουδέ κλώθουσι· σας λέγω όμως, ουδέ ο Σολομών εν πάση τη δόξη αυτού ενεδύθη ως εν τούτων. Αλλ” εάν τον χόρτον, όστις σήμερον είναι εν τω αγρώ και αύριον ρίπτεται εις κλίβανον, ο Θεός ενδύη ούτω, πόσω μάλλον εσάς, ολιγόπιστοι. Και σεις μη ζητείτε τι να φάγητε ή τι να πίητε, και μη ήσθε μετέωροι· διότι ταύτα πάντα ζητούσι τα έθνη του κόσμου· υμών δε ο Πατήρ εξεύρει ότι έχετε χρείαν τούτων· πλην ζητείτε την βασιλείαν του Θεού, και ταύτα πάντα θέλουσι σας προστεθή.» (Λουκάς 12:22-31)

Κάποιος πιστός και έμπειρος άνθρωπος του Θεού, επισκέφθηκε ένα χριστιανό που είχε οικονομικά προβλήματα. «Χάθηκαν τα πάντα!» είπε ο άντρας. Ο άνθρωπος του Θεού του είπε: «Λυπάμαι που ακούω ότι πέθανε η γυναίκα σου!» «Τι, η γυναίκα μου;» Εκείνος συνέχισε: «Λυπάμαι επίσης που έχεις φτάσει στα όρια της κατάρρευσης». Συνέχιζε να ονοματίζει διάφορα πολύτιμα αγαθά που είχε εκείνος ο χριστιανός, μέχρι που ο άνθρωπος αυτός δεν μπορούσε να αντέξει άλλο και του είπε ότι όλα αυτά τα πράγματα τα είχε ακόμα. Ο πιστός άνθρωπος του είπε:  «Μα νόμιζα ότι είπες ότι έχασες τα πάντα. Αγαπητέ μου σύνελθε και κατάλαβε ότι επειδή ξέπεσες οικονομικά δεν σημαίνει ότι έχασες κι όλα τα υπόλοιπα, που είναι πολύτιμα!». Είναι μέθοδος αγαπημένη του εχθρού μας. Τα μεγαλώνει, τα φουσκώνει, γιατί θέλει το κακό μας, να μας συνθλίψει κάτω από το βάρος του φόβου, του άγχους. Κάνει όμως πολύ καλά τη δουλειά του γιατί στηρίζεται στην ολιγοπιστία μας, στις επιθυμίες μας, στις μέριμνές μας. Ας προσέξουμε μήπως δίνουμε εμείς πάτημα στο σατανά … μήπως εκμεταλλεύεται αδυναμίες μας, απιστία μας, φόβους μας, μήπως βουλιάζουμε μόνοι μας και βυθιζόμαστε χωρίς πίστη. Μεγάλο δώρο η πίστη. Την ώρα της σκληρής πτώσης, της προσωρινής απώλειας όλος ο Ουρανός γίνεται δικός σου δια της πίστεως, το φορτίο χάνεται, η χαρά βασιλεύει. Η πίστη είναι δύναμη, είναι φως, ζωντανεύει την ελπίδα στην αγάπη του Θεού μας.

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ