Η φωτογραφία μας

0
95

«Μακάριος ο άνθρωπος, όστις υπομένει πειρασμόν· διότι αφού δοκιμασθή, θέλει λάβει τον στέφανον της ζωής, τον οποίον υπεσχέθη ο Κύριος εις τους αγαπώντας αυτόν. Μηδείς πειραζόμενος ας λέγη ότι από του Θεού πειράζομαι· διότι ο Θεός είναι απείραστος κακών και αυτός ουδένα πειράζει. Πειράζεται δε έκαστος υπό της ιδίας αυτού επιθυμίας, παρασυρόμενος και δελεαζόμενος. Έπειτα η επιθυμία αφού συλλάβη, γεννά την αμαρτίαν, η δε αμαρτία εκτελεσθείσα γεννά τον θάνατον. Μη πλανάσθε, αδελφοί μου αγαπητοί. Πάσα δόσις αγαθή και παν δώρημα τέλειον είναι άνωθεν καταβαίνον από του Πατρός των φώτων, εις τον οποίον δεν υπάρχει αλλοίωσις ή σκιά μεταβολής. Εξ ιδίας αυτού θελήσεως εγέννησεν ημάς διά του λόγου της αληθείας, διά να ήμεθα ημείς απαρχή τις των κτισμάτων αυτού. Λοιπόν, αδελφοί μου αγαπητοί, ας είναι πας άνθρωπος ταχύς εις το να ακούη, βραδύς εις το να λαλή, βραδύς εις οργήν· διότι η οργή του ανθρώπου δεν εργάζεται την δικαιοσύνην του Θεού. Διά τούτο απορρίψαντες πάσαν ρυπαρίαν και περισσείαν κακίας δέχθητε μετά πραότητος τον εμφυτευθέντα λόγον τον δυνάμενον να σώση τας ψυχάς σας. Γίνεσθε δε εκτελεσταί του λόγου και μη μόνον ακροαταί, απατώντες εαυτούς. Διότι εάν τις ήναι ακροατής του λόγου και ουχί εκτελεστής, ούτος ομοιάζει με άνθρωπον, όστις θεωρεί το φυσικόν αυτού πρόσωπον εν κατόπτρω· διότι εθεώρησεν εαυτόν και ανεχώρησε, και ευθύς ελησμόνησεν οποίος ήτο. Όστις όμως εγκύψη εις τον τέλειον νόμον της ελευθερίας και επιμείνη εις αυτόν, ούτος γενόμενος ουχί ακροατής επιλήσμων, αλλ” εκτελεστής έργου, ούτος θέλει είσθαι μακάριος εις την εκτέλεσιν αυτού. Εάν τις μεταξύ σας νομίζη ότι είναι θρήσκος, και δεν χαλινόνη την γλώσσαν αυτού αλλ” απατά την καρδίαν αυτού, τούτου η θρησκεία είναι ματαία. Θρησκεία καθαρά και αμίαντος ενώπιον του Θεού και Πατρός είναι αύτη, να επισκέπτηται τους ορφανούς και τας χήρας εν τη θλίψει αυτών, και να φυλάττη εαυτόν αμόλυντον από του κόσμου.» (Ιακώβου 1:12-27)

Οι φωτογραφίες κατά τον 19ο αιώνα δεν ήταν από μία άποψη «καλλιτεχνικές», ούτε είχαν άλλωστε τέτοιες φιλοδοξίες. Για τους ανθρώπους όμως που είχαν μεγαλώσει ξέροντας μόνο τη ζωγραφική απόδοση των χαρακτηριστικών τους, η πρώτη τους φωτογραφία ήταν μάλλον μια αληθινά δυσάρεστη έκπληξη. Στη ζωγραφική ωραιοποιούσαν κάποια χαρακτηριστικά, ώστε να παρουσιάζεται μια όμορφη εικόνα. Πολλοί ζωγράφοι είχαν κάνει πορτραίτα της πριγκίπισσας Καρολίνας της Δανίας, αλλά όταν πήρε στα χέρια της την πρώτη «δαγκεροτυπία» του εαυτού της, την κοίταξε για πολύ ώρα και μετά είπε: «Πάντως, αισθάνομαι μεγάλη ευγνωμοσύνη προς τους φίλους μου, που δεν με εγκατέλειψαν όλα αυτά τα χρόνια!». Ο Θεός δεν μας ωραιοποιεί την εικόνα του εαυτού μας μέσα στον καθρέφτη του άγιου Λόγου Του. Μας δείχνει την αμαρτία μας, την ασχήμια της καρδιάς μας(Μάρκος 7:21-23) και της σκέψης μας(Γένεση 6:5). Παρόλα αυτά μας αγαπάει(Ρωμαίους 5:8, Ιωάννη 3:16), με μια αγάπη βαθιά και απέραντη. Σκοπός Του είναι να μας κάνει όμορφους(2 Κορινθίους 5:17, 2 Πέτρου 1:4), με καρδιά καθαρή σαν διαμάντι, μαλακή σαν την εύφορη γη. Αυτό δεν γίνεται με κολακείες, με ανοχή και κουκούλωμα της αμαρτίας. Γίνεται με ριζική αλλαγή που ο Χριστός κάνει. Μας αναγεννά(1 Πέτρου 1:23, Ιωάννη 1:13, 3:3-8, 1 Ιωάννη 4:7, 5:1,18), μας χτίζει από την αρχή καινούριους ανθρώπους, αφού πρώτα πεθάνει το παλιό, δια της πίστεως, στον Σταυρό Του. Αν αναγνωρίσουμε την αμαρτία μας και θελήσουμε να απαλλαγούμε από αυτήν, και αν πιστέψουμε ότι Εκείνος την σήκωσε στους ώμους Του και πλήρωσε με το αίμα Του γι’ αυτήν, τότε το Πνεύμα του Θεού μας αναγεννά, για να περπατήσουμε σε μια νέα ζωή, άγια και καθαρή!

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ