Και όμως απέδωσε

0
138

«Ρίψον τον άρτον σου επί πρόσωπον των υδάτων· διότι εν ταις πολλαίς ημέραις θέλεις ευρεί αυτόν. Δος μερίδιον εις επτά και έτι εις οκτώ· διότι δεν εξεύρεις τι κακόν θέλει γείνει επί της γης. Εάν τα νέφη ήναι πλήρη, θέλουσι διαχύσει βροχήν επί την γήν· και εάν δένδρον πέση προς τον νότον ή προς τον βορράν, εν τω τόπω όπου πέση το δένδρον, εκεί θέλει μείνει. Όστις παρατηρεί τον άνεμον, δεν θέλει σπείρει· και όστις θεωρεί τα νέφη, δεν θέλει θερίσει. Καθώς δεν γνωρίζεις τις η οδός του ανέμου ουδέ τίνι τρόπω μορφόνονται τα οστά εν τη κοιλία της κυοφορούσης, ούτω δεν γνωρίζεις τα έργα του Θεού, όστις κάμνει τα πάντα. Σπείρε τον σπόρον σου το πρωΐ, και την εσπέραν ας μη ησυχάση η χειρ σου· διότι δεν εξεύρεις τι θέλει ευδοκιμήσει, τούτο ή εκείνο, ή εάν και τα δύο ήναι επίσης αγαθά. Γλυκύ βέβαια είναι το φως, και ευάρεστον εις τους οφθαλμούς να βλέπωσι τον ήλιον· αλλά και εάν ο άνθρωπος ζήση έτη πολλά και ευφραίνηται εν πάσι τούτοις, ας ενθυμηθή όμως τας ημέρας του σκότους, ότι θέλουσιν είσθαι πολλαί. Πάντα τα συμβαίνοντα ματαιότης. Ευφραίνου, νεανίσκε, εν τη νεότητί σου· και η καρδία σου ας σε χαροποιή εν ταις ημέραις της νεότητός σου· και περιπάτει κατά τας επιθυμίας της καρδίας σου και κατά την όρασιν των οφθαλμών σου· πλην έξευρε, ότι διά πάντα ταύτα ο Θεός θέλει σε φέρει εις κρίσιν. Και αφαίρεσον τον θυμόν από της καρδίας σου, και απομάκρυνον την πονηρίαν από της σαρκός σου· διότι η νεότης και η παιδική ηλικία είναι ματαιότης.» (Εκκλησιαστής 11:1-10)

Ένας πιστός άνθρωπος του Θεού έφυγε για ιεραπόστολος στην Αφρική, αλλά πολύ σύντομα τον έδιωξαν από τη χώρα. Μόνο ένα άτομο είχε πιστέψει στο Χριστό από τη διακονία του σ’ αυτό το μικρό διάστημα, μια γυναίκα. Ο ιεραπόστολος πέθανε λίγους μήνες μετά και πολλοί είπαν ότι είχε αποτύχει. Χρόνια αργότερα μερικοί ιεραπόστολοι βρήκαν τυχαία το μέρος όπου είχε διακονήσει ο άνθρωπος αυτός. Βρήκαν Άγιες Γραφές που είχε αφήσει πίσω του και όταν συνάντησαν εκείνη τη γυναίκα που είχε πιστέψει, έμαθαν ότι είχε ξεκινήσει εκεί μια εκκλησία. Τελικά υπολογίστηκε ότι περισσότεροι από 13000 πιστοί υπήρχαν από τη σπορά του! Πόσο όμορφα ζει και δουλεύει ο πιστός άνθρωπος του Χριστού! Ήσυχος, σιωπηλός, αφανής, πολλές φορές, αλλά με πίστη στον Κύριό μας. Έρχεται ώρα και η πιστότητά του αμείβεται. Κι αν αυτό συμβαίνει εδώ στη γη, πόσο μάλλον αιώνια στον Ουρανό με αιώνιο βάρος δόξας. Ας μένουμε αναπαυμένοι στη φωνή, στο κάλεσμα του Κυρίου, Εκείνος ξέρει όλα τα επόμενα βήματα. Ας ακολουθήσουμε το δρόμο που μας δείχνει να Τον υπηρετήσουμε, και ας αφήσουμε τα αποτελέσματα στα δικά Του τα χέρια. Έχει Εκείνος θαυμαστούς τρόπους να εργάζεται μέσα στις ψυχές, με το Πνεύμα Του το Άγιο. Έχει τρόπους πολλούς να πολλαπλασιάζει «τα πέντε ψωμάκια και τα δυο ψαράκια», που εμείς ταπεινά φέρνουμε στα πόδια Του (Μάρκος 6:38-44).

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ