Τι σχέση έχω εγώ…;

0
60

«Εκείνο, το οποίον ήτο απ” αρχής, το οποίον ηκούσαμεν, το οποίον είδομεν με τους οφθαλμούς ημών, το οποίον εθεωρήσαμεν και αι χείρες ημών εψηλάφησαν, περί του Λόγου της ζωής· και η ζωή εφανερώθη, και είδομεν και μαρτυρούμεν και απαγγέλλομεν προς εσάς την ζωήν την αιώνιον, ήτις ήτο παρά τω Πατρί και εφανερώθη εις ημάς εκείνο, το οποίον είδομεν και ηκούσαμεν, απαγγέλλομεν προς εσάς· διά να έχητε και σεις κοινωνίαν μεθ” ημών· και η κοινωνία δε ημών είναι μετά του Πατρός και μετά του Υιού αυτού Ιησού Χριστού. Και ταύτα γράφομεν προς εσάς, διά να ήναι πλήρης η χαρά σας. Και αύτη είναι η επαγγελία, την οποίαν ηκούσαμεν απ” αυτού και αναγγέλλομεν προς εσάς, ότι ο Θεός είναι φως και σκοτία εν αυτώ δεν υπάρχει ουδεμία. Εάν είπωμεν ότι κοινωνίαν έχομεν μετ” αυτού και περιπατώμεν εν τω σκότει, ψευδόμεθα και δεν πράττομεν την αλήθειαν· εάν όμως περιπατώμεν εν τω φωτί, καθώς αυτός είναι εν τω φωτί, έχομεν κοινωνίαν μετ” αλλήλων, και το αίμα του Ιησού Χριστού του Υιού αυτού καθαρίζει ημάς από πάσης αμαρτίας. Εάν είπωμεν ότι αμαρτίαν δεν έχομεν, εαυτούς πλανώμεν και η αλήθεια δεν είναι εν ημίν. Εάν ομολογώμεν τας αμαρτίας ημών, είναι πιστός και δίκαιος, ώστε να συγχωρήση εις ημάς τας αμαρτίας και καθαρίση ημάς από πάσης αδικίας. Εάν είπωμεν ότι δεν ημαρτήσαμεν, ψεύστην κάμνομεν αυτόν, και ο λόγος αυτού δεν υπάρχει εν ημίν.» (1 Ιωάννη 1:1-10)

Ήταν 62 χρόνια πριν, την 1η Οκτωβρίου  1946, όταν ο δικαστής Τζέφρι Λόρενς χτυπούσε για τελευταία φορά το σφυρί του στην έδρα, στην πιο πολύκροτη δίκη της Νυρεμβέργης. Συνολικά 200 Γερμανοί εγκληματίες πολέμου δικάστηκαν και καταδικάστηκαν βάσει τεκμηριωμένων αποδείξεων. Οι περισσότεροι υπερασπίστηκαν τον εαυτό τους, ρίχνοντας όλη την ευθύνη στον Χίτλερ. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του διοικητή της Κεντρικής Γερμανικής Τράπεζας  στη διάρκεια του πολέμου, που αρχικά διατεινόταν: «Τι σχέση μπορεί να έχω εγώ  με τα στρατόπεδα συγκεντρώσεων;» Μέχρι που παρουσιάστηκαν τα έγγραφα σύμφωνα μες τα οποία στην τράπεζά του φυλασσόταν ο χρυσός από τα δόντια των εκτελεσθέντων στα στρατόπεδα! Τότε αποσβολώθηκε κα έμεινε σε μια μακριά, παρατεταμένη σιωπή. Δεν είναι λίγοι οι άνθρωποι, που κάθε φορά που έρχονται αντιμέτωποι με την αγάπη του Θεού και τη θυσία του Ιησού Χριστού, σκέφτονται έτσι: «Τι σχέση μπορεί να έχω εγώ με το Σταυρό του Γολγοθά; Ποια είναι η δική μου ενοχή που έστειλε το Χριστό στο Σταυρό του Γολγοθά; Εγώ είμαι καλός, ηθικός, οικογενειάρχης…» Εκείνη την ημέρα, στον Ουρανό, που όλα τα κρυφά της καρδιάς μας θα φανερωθούν, θα μείνουν όλοι άφωνοι. Μα δεν θα υπάρχει τότε συγχώρηση. Θα  είναι η ώρα της κρίσης. Ας σταθούμε τώρα με ειλικρίνεια μπροστά στο Θεό, ας αφήσουμε το Πνεύμα Του να φωτίσει μέσα μας, τι κίνητρα, τι επιδιώξεις, τι υποκρισίες, τι προσβολή στην αγιότητα και δικαιοσύνη του Θεού περιέχει η μέρα μας. Εμείς ξέρουμε καλά, κι ο Θεός ξέρει ακόμα καλύτερα. Δεν ωφελεί να κάνουμε τους ανήξερους. Χρειαζόμαστε μετάνοια, δάκρυα αναγνώρισης. Χρειαζόμαστε την λύτρωση του Ιησού Χριστού, για να απαλλαγούμε από την αμαρτία και να ζήσουμε άγιοι και καθαροί!

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ