Δωρεάν προσευχή

0
66

«Το λοιπόν, αδελφοί μου, ενδυναμούσθε εν Κυρίω και εν τω κράτει της ισχύος αυτού. Ενδύθητε την πανοπλίαν του Θεού, διά να δυνηθήτε να σταθήτε εναντίον εις τας μεθοδείας του διαβόλου· διότι δεν είναι η πάλη ημών εναντίον εις αίμα και σάρκα, αλλ” εναντίον εις τας αρχάς, εναντίον εις τας εξουσίας, εναντίον εις τους κοσμοκράτορας του σκότους του αιώνος τούτου· εναντίον εις τα πνεύματα της πονηρίας εν τοις επουρανίοις. Διά τούτο αναλάβετε την πανοπλίαν του Θεού, διά να δυνηθήτε να αντισταθήτε εν τη ημέρα τη πονηρά και αφού καταπολεμήσητε τα πάντα, να σταθήτε. Σταθήτε λοιπόν περιεζωσμένοι την οσφύν σας με αλήθειαν και ενδεδυμένοι τον θώρακα της δικαιοσύνης και έχοντες υποδεδημένους τους πόδας με την ετοιμασίαν του ευαγγελίου της ειρήνης· επί πάσι δε αναλάβετε την ασπίδα της πίστεως, διά της οποίας θέλετε δυνηθή να σβέσητε πάντα τα βέλη του πονηρού τα πεπυρωμένα· και λάβετε την περικεφαλαίαν της σωτηρίας και την μάχαιραν του Πνεύματος, ήτις είναι ο λόγος του Θεού, προσευχόμενοι εν παντί καιρώ μετά πάσης προσευχής και δεήσεως διά του Πνεύματος, και εις αυτό τούτο αγρυπνούντες με πάσαν προσκαρτέρησιν και δέησιν υπέρ πάντων των αγίων» (Εφεσίους 6:10-18)

Ένας άνθρωπος του Θεού πήγε μια μέρα σε μια ψυχιατρική κλινική να προσευχηθεί για μια γυναίκα, που το είχε ζητήσει. Μετά από αυτή την επίσκεψη σκέφθηκε πόσο καλό θα ήταν κάποιος να μπορούσε να πήγαινε εκεί συχνά, να προσεύχεται για τους αρρώστους. Αυτός ο κάποιος τελικά ήταν ο ίδιος. Πήγε σ’ ένα τμήμα της κλινικής κι έβαλε σ’ ένα τραπέζι μια ταμπέλα που έλεγε: «Δωρεάν προσευχή». Ξαφνικά δεκαπέντε άνθρωποι ήρθαν και περίμεναν στην ουρά για να προσευχηθεί μαζί τους! Οι άνθρωποι έχουν ανάγκη την προσευχή μας, αλλά πόσο πιστά προσευχόμαστε γι’ αυτούς; Πολλές φορές βλέπουμε την ανάγκη των άλλων, αλλά μας είναι πιο εύκολο να συζητάμε τα προβλήματά τους με τους φίλους μας και να τα σχολιάζουμε, παρά να τα κάνουμε θέμα προσευχής και να τα φέρουμε μπροστά στο Θεό με αγάπη και πόνο γι’ αυτούς. Συνεπής προσευχή, αυτό είναι ένα δώρο που μπορούμε να κάνουμε στους άλλους. Υπάρχει πολύ δουλειά που μπορεί να γίνει με την προσευχή. Αλλά πόσο είμαστε πρόθυμοι να το κάνουμε; Είναι ένα έργο αφανές, ήσυχο, ταπεινό. Ένα έργο όμως με θαυμαστά αποτελέσματα και με αιώνιο όφελος για όλους. Έχουμε εξουσία σαν παιδιά του Θεού(Ιωάννη 1:12), έχουμε Μεσίτη στον Ουρανό, τον Κύριό μας τον Ιησού Χριστό, που μέσω Αυτού ο Πατέρας δέχεται τα αιτήματά μας και μας υπόσχεται εκ των προτέρων ότι θα απαντήσει. Δεν είναι εγκληματικό, να έχουμε τέτοια δύναμη στα χέρια μας και να μην την χρησιμοποιούμε από αμέλεια και ολιγωρία; Για όλα βρίσκουμε χρόνο σ’ αυτή τη γη, μα για την προσευχή;… Δυο λόγια βιαστικά, από υποχρέωση. Κλεισμένοι στον εαυτό μας, στις ανάγκες μας. Κι όμως, υπάρχει ένας ορίζοντας ανοιχτός μπροστά μας, για πολύ περισσότερα. Ο Θεός να μας αξιώσει!

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ