Αναλλοίωτος Θεός

0
128

«Η φιλαδελφία ας μένη. Την φιλοξενίαν μη λησμονείτε· επειδή διά ταύτης τινές εφιλοξένησαν αγγέλους μη γνωρίζοντες. Ενθυμείσθε τους δεσμίους ως συνδέσμιοι, τους ταλαιπωρουμένους ως όντες και σεις εν σώματι. Τίμιος έστω ο γάμος εις πάντας και η κοίτη αμίαντος· τους δε πόρνους και μοιχούς θέλει κρίνει ο Θεός. Ο τρόπος σας έστω αφιλάργυρος, αρκείσθε εις τα παρόντα, διότι αυτός είπε· Δεν θέλω σε αφήσει ουδέ σε εγκαταλείψει· ώστε ημείς θαρρούντες να λέγωμεν· Ο Κύριος βοηθός μου, και δεν θέλω φοβηθή· τι να μοι κάμη άνθρωπος; Ενθυμείσθε τους προεστώτάς σας, οίτινες ελάλησαν προς εσάς τον λόγον του Θεού, των οποίων μιμείσθε την πίστιν, έχοντες προ οφθαλμών το αποτέλεσμα του πολιτεύματος αυτών. Ο Ιησούς Χριστός είναι ο αυτός χθές και σήμερον και εις τους αιώνας. Μη πλανάσθε με διδαχάς ποικίλας και ξένας· διότι καλόν είναι με την χάριν να στερεόνηται η καρδία, ουχί με βρώματα, εις τα οποία όσοι περιεπάτησαν δεν ωφελήθησαν.» (Εβραίους 13:1-9)

Όταν οι Ισραηλίτες διέσχιζαν την έρημο, ο Κύριος προπορευόταν την ημέρα «εν στύλω νεφέλης» και τη νύχτα «εν στύλο πυρός». Δεν τους έκαιγε το λιοπύρι, ούτε τους σταματούσε το σκοτάδι και η αγριάδα της νύχτας. Στη μακρινή Ινδονησία, μια χώρα με βαθειά ριζωμένη ειδωλολατρία, όπου η λευκή και η μαύρη μαγεία επικρατεί κανόνας θαύματα και κρατώντας ένα έθνος υποταγμένο στο διάβολο, ο Θεός έχει χρησιμοποιήσει θαυμαστούς τρόπους για να ελκυστούν στο Χριστό άνθρωποι. Ο Θεός κάνει θαύματα όπως τα πρώτα αποστολικά χρόνια για να ξυπνήσει αυτό το έθνος. Την εποχή των βροχών, μπορεί να βρέχει για σαράντα μέρες, νύχτα και μέρα, χωρίς διακοπή. Υπήρξαν περιπτώσεις που ο Κύριος έδειξε να συνεχίσουν οι πιστοί να κηρύττουν το Ευαγγέλιο, ακόμη κι αυτή τη δύσκολη περίοδο, που συνήθως τέτοιες δραστηριότητες σταματούν. Καθώς πρέπει να περπατήσουν πολλά χιλιόμετρα, στα μονοπάτια της ζούγκλας, για να μιλήσουν για τον Χριστό από χωριό σε χωριό, οι ντόπιοι μένουν εκστατικοί. Τα πόδια των πιστών είναι πολύ λασπωμένα, μα τα ρούχα τους είναι στεγνά. Καθώς προχωρούν, ο Θεός τους προστατεύει από τη βροχή. Βρέχει πέντε μέτρα μπροστά, πέντε πίσω, πέντε δεξιά και πέντε αριστερά. Οι χωρικοί ψάχνουν και ρωτούν που έχουν κρυμμένες τις ομπρέλες. Όταν πείθονται για το θαύμα, έρχονται στο μόνο ζωντανό Θεό(1 Θεσσαλονικείς 1:9) με μετάνοια και πίστη. Είναι το μεγαλύτερο, το υψηλότερο δώρο η προσευχή και η πιστή εφαρμογή του θεϊκού θελήματος. Έχει δόξα κρυμμένη, έχει φως και δύναμη όποιος μένει πιστός στις οδηγίες του Κυρίου, χωρίς να κάνει το δικό του.

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ