Φυλακισμένη μέσα στην εκκλησία

0
232

«Το αυτό δε φρόνημα έστω εν υμίν, το οποίον ήτο και εν τω Χριστώ Ιησού, όστις εν μορφή Θεού υπάρχων, δεν ενόμισεν αρπαγήν το να ήναι ίσα με τον Θεόν, αλλ” εαυτόν εκένωσε λαβών δούλου μορφήν, γενόμενος όμοιος με τους ανθρώπους, και ευρεθείς κατά το σχήμα ως άνθρωπος, εταπείνωσεν εαυτόν γενόμενος υπήκοος μέχρι θανάτου, θανάτου δε σταυρού. Διά τούτο και ο Θεός υπερύψωσεν αυτόν και εχάρισεν εις αυτόν όνομα το υπέρ παν όνομα, διά να κλίνη εις το όνομα του Ιησού παν γόνυ επουρανίων και επιγείων και καταχθονίων, και πάσα γλώσσα να ομολογήση ότι ο Ιησούς Χριστός είναι Κύριος εις δόξαν Θεού Πατρός. Ώστε, αγαπητοί μου, καθώς πάντοτε υπηκούσατε, ουχί ως εν τη παρουσία μου μόνον, αλλά τώρα πολύ περισσότερον εν τη απουσία μου, μετά φόβου και τρόμου εργάζεσθε την εαυτών σωτηρίαν· διότι ο Θεός είναι ο ενεργών εν υμίν και το θέλειν και το ενεργείν κατά την ευδοκίαν αυτού. Πράττετε τα πάντα χωρίς γογγυσμών και αμφισβητήσεων, διά να γίνησθε άμεμπτοι και ακέραιοι, τέκνα Θεού αμώμητα εν μέσω γενεάς σκολιάς και διεστραμμένης, μεταξύ των οποίων λάμπετε ως φωστήρες εν τω κόσμω, κρατούντες τον λόγον της ζωής, διά καύχημά μου εν τη ημέρα του Χριστού, ότι δεν έτρεξα εις μάτην ουδέ εις μάτην εκοπίασα. Αλλ” εάν και προσφέρω εμαυτόν σπονδήν επί της θυσίας και λειτουργίας της πίστεώς σας, χαίρω και συγχαίρω μετά πάντων υμών· ωσαύτως δε και σεις χαίρετε και συγχαίρετε μετ” εμού.» (Φιλιππησίους 2:5-18)

Μια εφημερίδα έγραψε ότι κάποιοι κακοποιοί απήγαγαν μια κοπέλα και την έκλεισαν που; Στην αποθήκη μιας εκκλησίας! Για τέσσερις ολόκληρες εβδομάδες οι πιστοί μαζεύονταν να λατρέψουν τον Θεό, και, χωρίς να το ξέρουν, μια φοβισμένη ύπαρξη βρισκόταν φυλακισμένη τόσο, μα τόσο κοντά τους. Έχουμε τόσο απορροφηθεί από τα δικά μας, που δεν βλέπουμε πέρα από τη μύτη μας. Εμείς, που έχουμε στα χέρια μας την αλήθεια, το φάρμακο, το θησαυρό του Χριστού, τι κάνουμε στ’ αλήθεια; Δίπλα μας κάποιοι βασανίζονται αβοήθητοι. Κι εμείς, που ο Χριστός μας έδωσε ζωή, ελευθερία, φως, αναπαυόμαστε στα όσα αποκτήσαμε και με εγωιστικό τρόπο τα απολαμβάνουμε, αδιαφορώντας για τον πόνο της αμαρτίας γύρω μας. Ανάμεσα στ’ άλλα που μας χαρίζει ο Ιησούς Χριστός καθώς μας λυτρώνει από τον εαυτό μας, μας βάζει μέσα μας φωτιά και ζήλο για τους άλλους ανθρώπους γύρω μας, αγάπη πραγματική χωρίς υστεροβουλία, ώστε να φροντίσουμε γι’ αυτούς. Να μη σκεφτόμαστε πια το δικό μας, τα δικά μας, αλλά και τα των άλλων. Η αγάπη είναι ομορφιά, η αγάπη είναι φως, η αγάπη είναι δύναμη, η αγάπη είναι φάρμακο. Η αγάπη είναι ζεστή ηλιαχτίδα που μπαίνει στην ψυχή και στεγνώνει την υγρασία της σκυφτής ζωής της αμαρτίας, τη βρώμα της μούχλας των φόβων, της πίκρας, των επιθυμιών. Χωρίς αγάπη είμαστε φτωχοί, ταλαίπωροι, και ξένοι προς τον Κύριο. Αποκλείεται να ανήκουμε στον Κύριο  της αγάπης με ζωή χωρίς αγάπη. Αποκλείεται να κληρονομήσουμε το Βασιλιά της αγάπης με ψυχή χωρίς αγάπη!

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ