Η ανταπόδοση

0
373

«Η αγάπη ας ήναι ανυπόκριτος. Αποστρέφεσθε το πονηρόν, προσκολλάσθε εις το αγαθόν, γίνεσθε προς αλλήλους φιλόστοργοι διά της φιλαδελφίας, προλαμβάνοντες να τιμάτε αλλήλους, εις την σπουδήν άοκνοι, κατά το πνεύμα ζέοντες, τον Κύριον δουλεύοντες, εις την ελπίδα χαίροντες, εις την θλίψιν υπομένοντες, εις την προσευχήν προσκαρτερούντες, εις τας χρείας των αγίων μεταδίδοντες, την φιλοξενίαν ακολουθούντες. Ευλογείτε τους καταδιώκοντας υμάς, ευλογείτε και μη καταράσθε. Χαίρετε μετά χαιρόντων και κλαίετε μετά κλαιόντων. Έχετε προς αλλήλους το αυτό φρόνημα. Μη υψηλοφρονείτε, αλλά συγκαταβαίνετε εις τους ταπεινούς. Μη φαντάζεσθε εαυτούς φρονίμους. Εις μηδένα μη ανταποδίδετε κακόν αντί κακού· προνοείτε τα καλά ενώπιον πάντων ανθρώπων· ει δυνατόν, όσον το αφ” υμών ειρηνεύετε μετά πάντων ανθρώπων. Μη εκδικήτε εαυτούς, αγαπητοί, αλλά δότε τόπον τη οργή· διότι είναι γεγραμμένον· εις εμέ ανήκει η εκδίκησις, εγώ θέλω κάμει ανταπόδοσιν, λέγει Κύριος. Εάν λοιπόν πεινά ο εχθρός σου, τρέφε αυτόν, εάν διψά, πότιζε αυτόν· διότι πράττων τούτο θέλεις σωρεύσει άνθρακας πυρός επί την κεφαλήν αυτού. Μη νικάσαι υπό του κακού, αλλά νίκα διά του αγαθού το κακόν.» (Ρωμαίους 12:9-21)

Νομίζουμε ότι μόνο οι άγριοι της ζούγκλας ανθίστανται στο Ευαγγέλιο του Χριστού. Κι όμως, συμβαίνει συχνά αυτοί οι απολίτιστοι να δέχονται ταπεινωμένοι τον αληθινό Θεό στη ζωή τους, κι εδώ, στην πατρίδα μας, εδώ που το Ευαγγέλιο γράφτηκε στη γλώσσα μας, να το πολεμούνε και να το περιφρονούν. Σ’ έναν καταυλισμό, που δημιουργήθηκε σαν αποτέλεσμα μιας πλημύρας, κάποιοι πιστοί άνθρωποι θέλησαν να μοιράσουν βοήθεια και να που δυο λόγια αγάπης Θεού στους ανθρώπους που είχαν πληγεί, δίνοντας από μια Καινή Διαθήκη. Σαν το αντιλήφθηκαν οι προύχοντες, εξεμάνησαν. «Ούτε βοήθεια χρειαζόμαστε από σας, ούτε τα θεοτικά σας», απάντησαν και κλείσανε το δρόμο ακόμη για να μην πλησιάσουν οι άνθρωποι του Θεού. Το ίδιο βράδυ ένας από τους πιστούς ανθρώπους, που ήταν γιατρός, εφημέρευε στο μικρό νοσοκομείο της περιοχής. Προς μεγάλη του έκπληξη στο δεύτερο επείγον περιστατικό αναγνώρισε τον πρωτοστάτη προύχοντα, που τόσο σκληρά του είχε φερθεί το πρωί. Ο ασθενής έχασε τα λόγια του. Ήταν ανυπεράσπιστος στα χέρια εκείνου που είχε προκλητικά πολεμήσει. «Μη φοβάσαι, θα κάνω για σένα το καλύτερο που μπορώ»(Ματθαίος 5:44-47), του είπε ο πιστός γιατρός και δόθηκε μια θαυμάσια μαρτυρία του Ευαγγελίου τις επόμενες μέρες. Η αγάπη του Χριστού, όταν γεμίζει την καρδιά μας, εκδηλώνεται σε όλες τις πτυχές της ζωής μας. Η συγχωρητικότητα και η ανεκτικότητα του πιστού εκδηλώνεται και εκπέμπει άρωμα Χριστού(2 Κορινθίους 2:15) σε όλες τις συνθήκες.

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ