Η αναγνώριση

0
66

«Τότε θέλει ομοιωθή η βασιλεία των ουρανών με δέκα παρθένους, αίτινες λαβούσαι τας λαμπάδας αυτών εξήλθον εις απάντησιν του νυμφίου. Πέντε δε εξ αυτών ήσαν φρόνιμοι και πέντε μωραί. Αίτινες μωραί, λαβούσαι τας λαμπάδας αυτών, δεν έλαβον μεθ” εαυτών έλαιον· αι φρόνιμοι όμως έλαβον έλαιον εν τοις αγγείοις αυτών μετά των λαμπάδων αυτών. Και επειδή ο νυμφίος εβράδυνεν, ενύσταξαν πάσαι και εκοιμώντο. Εν τω μέσω δε της νυκτός έγεινε κραυγή· Ιδού, ο νυμφίος έρχεται, εξέλθετε εις απάντησιν αυτού. Τότε εσηκώθησαν πάσαι αι παρθένοι εκείναι και ητοίμασαν τας λαμπάδας αυτών. Και αι μωραί είπον προς τας φρονίμους· Δότε εις ημάς εκ του ελαίου σας, διότι αι λαμπάδες ημών σβύνονται. Απεκρίθησαν δε αι φρόνιμοι, λέγουσαι· Μήποτε δεν αρκέση εις ημάς και εις εσάς· όθεν υπάγετε κάλλιον προς τους πωλούντας και αγοράσατε εις εαυτάς. Ενώ δε απήρχοντο διά να αγοράσωσιν, ήλθεν ο νυμφίος και αι έτοιμοι εισήλθον μετ” αυτού εις τους γάμους, και εκλείσθη η θύρα. Ύστερον δε έρχονται και αι λοιπαί παρθένοι, λέγουσαι· Κύριε, Κύριε, άνοιξον εις ημάς. Ο δε αποκριθείς είπεν· Αληθώς σας λέγω, δεν σας γνωρίζω.» (Ματθαίος 25:1-12)

Τα μέλη της Φιλικής Εταιρείας επικοινωνούσαν με διάλεκτο μυστική, με κώδικα, με συνθήματα και ειδικές αναγνωρίσεις μεταξύ τους. Να πως αναγνωρίζονταν οι «συστημένοι», που ήταν εγγράμματοι: 1)Τρίβει ο ένας τις παλάμες του, σαν να νίβεται. («Δεσμός» και «νίψιμο» στην υπ’ αριθμόν 17919 «Κατήχηση» της Εθνολογικής Εταιρίας). 2)Πιάνει ο άλλος το αυτί και ύστερα το χείλη του με το δεξί του χέρι. 3)Χτυπάει ο πρώτος με τα δυο δάχτυλα του δεξιού χεριού τη γροθιά του αριστερού του, αν θέλει να μιλήσει. 4)Πιάνονται τότε και οι δυο από τα χέρια. 5)»Από πολύ το επιθυμούσα!» του λέει ο πρώτος. 6)»Ομοίως και εγώ!» λέει ο δεύτερος. 7)Προφέρουν διαδοχικά και εναλλάξ τα έξι γράμματα της δίχως νόημα λέξης: «ΛΑΝΤΟΝ». Κι ύστερα μιλούσαν ελεύθερα! Ήταν πια αναγνωρισμένοι. Τα πρώτα χρόνια οι χριστιανοί είχαν μερικά σημάδια μεταξύ τους για να αναγνωρίζονται χωρίς να τους καταλαβαίνουν οι άλλοι, όπως ΙΧΘΥΣ, ένα ψάρι στο χώμα ή στον τοίχο, ή ο σταυρός. Υπήρχε διωγμός και η πίστη στον Κύριο φούντωνε. Όσο τους έριχναν στις αρένες, τόσο πιο δεμένοι ήταν μεταξύ τους και με τον Κύριό τους. Σήμερα δεν έχουμε ανάγκη από τέτοια σημάδια. Είναι ανάγκη όμως να έχουμε την αγάπη του Κυρίου μεταξύ μας, για να δουν όλοι πως είμαστε μαθητές Του. Η ουσία δεν βρίσκεται στις εξωτερικές, τυπικές «θρησκευτικές» εκδηλώσεις, που μπορεί να είναι επιφανειακές. Η αγάπη του Θεού μέσα στην καρδιά μας είναι η σφραγίδα της αναγέννησης, που ο Χριστός χαρίζει σε όποιον με μετάνοια και πίστη πηγαίνει στο Σταυρό Του. Δεν γίνεται με γνώσεις κι αποφάσεις, δεν φυτρώνει στην καρδιά μας με προσπάθειες. Μόνο η ενέργεια του Πνεύματος του Αγίου, που γκρεμίζει τα πάντα μέσα μας και ξαναχτίζει από την αρχή έναν καινούριο άνθρωπο, μόνο αυτή γεμίζει την καρδιά μας με την αγάπη του Θεού. Για να μπεις στη Βασιλεία των Ουρανών τα αναγνωριστικά είναι «μετάνοια»(Πράξεις 17:30,2:38), «άνωθεν γέννηση»(Ιωάννη 3:3-8, 1:13, 1 Ιωάννη 4:7, 5:1,18), «επιστροφή»(Πράξεις 3:19, 1 Θεσσαλονικείς 1:9), «υιοθεσία»(Εφεσίους 1:5, 1 Ιωάννη 3:1-2, Ιωάννη 1:12), «αγιασμός»(Εβραίους 12:14, 1 Πέτρου 1:15-16, 1 Θεσσαλονικείς 4:3), «ελεημένος»(1 Πέτρου 2:10, Ρωμαίους 11:31, 1 Τιμοθέου 1:16, 2 Κορινθίους 4:1), «συγχωρημένος»(Κολοσσαείς 2:13), «σωσμένος»(Πράξεις 2:47, Εφεσίους 2:8, Τίτος 3:5, 2 Τιμοθέου 1:9), «δικαιωμένος»(Ρωμαίους 5:1), «συμφιλιωμένος»(Ρωμαίους 5:10-11), «ναός Θεού»(1 Κορινθίους 3:16-17, 6:19, 2 Κορινθίους 6:16), «καθαρισμένος με το αίμα» (Εβραίους 9:14, 1 Ιωάννη 1:7), «νέο κτίσμα»(2 Κορινθίους 5:17, Ιεζεκιήλ 36:26-27, 18:31), «αιώνια ζωή»(1 Ιωάννη 5:13, 1 Τιμοθέου 6:12, Ιωάννη 6:47), «γνωριμία»(Ιωάννη 17:3, Γαλάτας 4:8-9, 1 Ιωάννη 2:13-14).

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροΣυναγερμός!
Επόμενο άρθροΆχρηστο δίπλωμα

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ