Χωρίς φόβο!

0
74

«Θέλω δε να εξεύρητε, αδελφοί, ότι τα συμβάντα εις εμέ συνέτρεξαν μάλλον εις πρόοδον του ευαγγελίου, ώστε τα διά τον Χριστόν δεσμά μου έγειναν φανερά εις όλον το πραιτώριον και εις πάντας τους λοιπούς, και οι πλειότεροι των εν Κυρίω αδελφών πεποιθότες εις τα δεσμά μου τολμώσι περισσότερον να κηρύττωσιν αφόβως τον λόγον. Τινές μεν και διά φθόνον και έριδα, τινές δε και από καλής θελήσεως κηρύττουσι τον Χριστόν· οι μεν κηρύττουσιν εξ αντιζηλίας τον Χριστόν, ουχί εν καθαρότητι, νομίζοντες ότι προσθέτουσι θλίψιν εις τα δεσμά μου· οι δε εξ αγάπης, εξεύροντες ότι είμαι τεταγμένος εις απολογίαν του ευαγγελίου. Τι λοιπόν πλην κατά πάντα τρόπον, είτε επί προφάσει είτε τη αληθεία, ο Χριστός κηρύττεται· και εις τούτο χαίρω αλλά και θέλω χαίρει. Διότι εξεύρω ότι τούτο θέλει αποβή εις εμέ προς σωτηρίαν διά της δεήσεώς σας και διά της βοηθείας, του Πνεύματος του Ιησού Χριστού,  κατά την σταθεράν προσδοκίαν και ελπίδα μου ότι δεν θέλω αισχυνθή εις ουδέν, αλλά μετά πάσης παρρησίας ως πάντοτε και τώρα θέλει μεγαλυνθή ο Χριστός εν τω σώματί μου είτε διά ζωής είτε διά θανάτου. Διότι εις εμέ το ζην είναι ο Χριστός και το αποθανείν κέρδος. Αλλ” εάν το να ζω εν σαρκί τούτο συμβάλλη εις καρποφορίαν του έργου μου, και τι να εκλέξω δεν γνωρίζω. Διότι στενοχωρούμαι υπό των δύο, έχων μεν την επιθυμίαν να αναχωρήσω και να είμαι με τον Χριστόν· διότι είναι πολύ πλέον καλήτερον· το να μένω όμως εν τη σαρκί είναι αναγκαιότερον διά σας.» (Φιλιππησίους 1:12-24)

Ένας Αμερικανός, που έψαχνε την αλήθεια του Θεού, συνάντησε στο τρένο έναν Κινέζο ιεραπόστολο, για τον οποίο είχε ακούσει μια συγκλονιστική ιστορία. Το χριστιανικό σχολείο, στο οποίο υπηρετούσε στην Κίνα, είχε δεχτεί επίθεση του όχλου, που του έβαλε φωτιά. Εκείνος κατάφερε να το αντιμετωπίσει, να το ξαναχτίσει και να συνεχίσει το έργο εκεί με θάρρος. «Πως νιώθατε τη νύχτα που περικύκλωσαν την ιεραποστολή και η φωτιά άπλωνε στο ταβάνι και έπεφτε παντού τριγύρω σας;» τον ρώτησε με θαυμασμό, σαν να έβλεπε έναν ήρωα. Ο πιστός άνθρωπος, απλός ταπεινός, μικρόσωμος, καθόταν εκεί δίπλα του ήρεμος και του απάντησε: «Η αλήθεια είναι ότι είχα πολύ δουλειά όλη την ώρα, να σβήνω τις φωτιές που έπεφταν παντού γύρω μου, δεν στάθηκα λεπτό να το πολυσκεφτώ. Είχα όμως στο πίσω μέρος του μυαλού μου ότι ίσως πολύ σύντομα να έβλεπα τον Κύριό μου, τον Ιησού Χριστό. Ήταν μια θαυμάσια σκέψη. Υπήρχε μόνο κάτι, που με κρατούσε πίσω. Δεν θα ήθελα να φύγω, πριν πω γι’ Αυτόν σε μερικούς ακόμα. Υπάρχουν τόσοι λίγοι που μιλούν γι’ αυτή τη θαυμαστή ιστορία της σωτηρίας Του στην Κίνα. Και υπάρχουν τόσο πολλοί, που ποτέ δεν άκουσαν ούτε το όνομα του Ιησού!». Κανένας φόβος για την αναχώρηση, για το πιστό παιδί του Θεού(Ιωάννη 1:12, 1 Ιωάννη 3:1-2, Εφεσίους 1:5). Ο Ιησούς Χριστός μας έχει λυτρώσει με το αίμα Του. Μας έχει χαρίσει πλούσια την είσοδο στην Ουράνια Πατρίδα μας . Μας περιμένει(Πράξεις 7:55-56) να μας σφίξει στην αγκαλιά Του(Λουκάς 15:20). Είναι ο Αγαπημένος μας. Έχουμε όμως κι εδώ δουλειά(1 Θεσσαλονικείς 1:9) γι’ Αυτόν να κάνουμε(Μάρκος 16:15-16). Υπάρχουν ψυχές που έχουν ανάγκη να ακούσουν, να δουν το θαύμα της αναγέννησης(1 Πέτρου 1:23, Ιωάννη 1:13, 3:3-8, 1 Ιωάννη 4:7, 5:1, 18) στη ζωή μας, για να το ζήσουν κι αυτοί! Κι αν κάποια στιγμή καταστρέψουν αυτό που κάνουμε, μας δίνει τη δύναμη Αυτός να ξαναρχίσουμε από την αρχή!

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ