Εγκατάλειψε την ασφάλειά σου για να σωθείς

0
110

«Διά πίστεως υπήκουσεν ο Αβραάμ, ότε εκαλείτο να εξέλθη εις τον τόπον τον οποίον έμελλε να λάβη εις κληρονομίαν, και εξήλθε μη εξεύρων που υπάγει. Διά πίστεως παρώκησεν εις την γην της επαγγελίας ως ξένην, κατοικήσας εν σκηναίς μετά Ισαάκ και Ιακώβ των συγκληρονόμων της αυτής επαγγελίας· διότι περιέμενε την πόλιν την έχουσαν τα θεμέλια, της οποίας τεχνίτης και δημιουργός είναι ο Θεός.» (Εβραίους 11:8-10)

«Αφού δε ήκουσαν ταύτα, ήλθεν εις κατάνυξιν η καρδία αυτών, και είπον προς τον Πέτρον και τους λοιπούς αποστόλους· Τι πρέπει να κάμωμεν, άνδρες αδελφοί; Και ο Πέτρος είπε προς αυτούς· Μετανοήσατε, και ας βαπτισθή έκαστος υμών εις το όνομα του Ιησού Χριστού εις άφεσιν αμαρτιών, και θέλετε λάβει την δωρεάν του Αγίου Πνεύματος. Διότι προς εσάς είναι η επαγγελία και προς τα τέκνα σας και προς πάντας τους εις μακράν, όσους αν προσκαλέση Κύριος ο Θεός ημών. Και με άλλους πολλούς λόγους διεμαρτύρετο και προέτρεπε, λέγων, Σώθητε από της διεστραμμένης ταύτης γενεάς.» (Πράξεις 2:37-40)

«Έξελθε εκ της γης σου, και εκ της συγγενείας σου» (Γένεση 12:1). Μ’ αυτά τα λόγια κάλεσε ο Θεός τον Αβραάμ, ενώ κατοικούσε σε μια χώρα παντοδύναμη και οργανωμένη. Στη χώρα αυτή όμως, ο Θεός δεν ήταν γνωστός, και ο κόσμος λάτρευε τα είδωλα. Ο Αβραάμ άκουσε πολύ καλά την κλήση  να εξέλθει, μια κλήση που συνοδευόταν από μια υπόσχεση: «Θα σε κάνω να γίνεις ένα μεγάλο έθνος». Και ο Αβραάμ υπάκουσε. Αυτό είναι πίστη, να παίρνει κανείς κατά γράμμα τα λόγια του Θεού. Ο Αβραάμ έφυγε, «χωρίς να ξέρει που πηγαίνει». Αναχώρησε από τον τόπο του βασιζόμενος μόνο και μόνο στις υποσχέσεις του Θεού. Σε κάθε βήμα, θα έπρεπε να υπολογίζει στο Θεό που είχε πει ότι θα του έδειχνε το δρόμο για ν’ ακολουθήσει. Έτσι θα έπρεπε να συμπεριφέρεται ο χριστιανός: Να παίρνει κατά γράμμα αυτά που λέει ο Θεός – αυτά που έχει αποκαλύψει – κι έπειτα να ενεργεί αναλόγως. Το κάλεσμα του Θεού δεν αφαίρεσε από τον Αβραάμ την ελευθερία του, αλλά αντίθετα τον οδήγησε σε μια μεγαλύτερη ελευθερία: απελευθερώθηκε από ένα ειδωλολατρικό πολιτισμό για ν’ ακολουθήσει το Θεό(1 Θεσσαλονικείς 1:9) προς ένα καινούριο μέλλον. Η πίστη δέχεται το λόγο του Θεού, που μας κάνει γνωστό τι είναι αλήθεια, δικαιοσύνη, και τι ευχαριστεί το Θεό. Μας απομακρύνει από το κακό, για να μας αποκαλύψει τι προέρχεται από τον Ουρανό, από το Θεό. Μα κάνει να στρεφόμαστε από κάθε πλάνη ή ψέμα για να προχωρήσουμε στις αιώνιες πραγματικότητες, στην παρουσία του Θεού, στο σπίτι του Ουράνιου Πατέρα. Η πίστη εγκαταλείπει τη φυλακή της ματαιότητας για να προσκολληθεί στα μη βλεπόμενα, στις υποσχέσεις του Θεού, που είναι πιο σταθερές απ’ όλα αυτά που βλέπονται.

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ