Τα όρια που βάζει ο Θεός

0
44

«Τότε απεκρίθη ο Κύριος προς τον Ιώβ εκ του ανεμοστροβίλου και είπε· Τις ούτος, όστις σκοτίζει την βουλήν μου διά λόγων ασυνέτων; Ζώσον ήδη την οσφύν σου ως ανήρ· διότι θέλω σε ερωτήσει, και φανέρωσόν μοι. Που ήσο ότε εθεμελίονον την γην; απάγγειλον, εάν έχης σύνεσιν. Τις έθεσε τα μέτρα αυτής, εάν εξεύρης; ή τις ήπλωσε στάθμην επ” αυτήν; Επί τίνος είναι εστηριγμένα τα θεμέλια αυτής; ή τις έθεσε τον ακρογωνιαίον λίθον αυτής, ότε τα άστρα της αυγής έψαλλον ομού και πάντες οι υιοί του Θεού ηλάλαζον; ή τις συνέκλεισε την θάλασσαν με θύρας, ότε εξορμώσα εξήλθεν εκ μήτρας; ότε περιέβαλον αυτήν με νεφέλην και με ομίχλην εσπαργάνωσα αυτήν, και περιώρισα αυτήν διά προστάγματός μου, και έβαλον μοχλούς και πύλας, και είπα, Έως αυτού θέλεις έρχεσθαι και δεν θέλεις υπερβή· και εδώ θέλει συντρίβεσθαι η υπερηφανία των κυμάτων σου;» (Ιώβ 38:1-11)

Όταν μια τραγωδία μας χτυπήσει, έρχονται πολλά ερωτηματικά. Αν χάσουμε ένα αγαπημένο μας πρόσωπο, αναρωτιόμαστε: «Γιατί, Θεέ μου, το άφησες να συμβεί;» «Δεν Σε νοιάζει που υποφέρω;». Στο βιβλίο του Ιώβ βλέπουμε τα ερωτηματικά που θέτει, καθώς έχουν έρθει οι φίλοι του και πενθούν μαζί του. Είχε χάσει τα υπάρχοντά του, την οικογένειά του, την υγεία του. Στην αρχή ρωτάει: Γιατί να ζω, αφού πρέπει τέτοια πίκρα και δυστυχία να περάσω;. Αργότερα αναρωτιέται: Πόση δύναμη πια να έχω για να τα υποφέρω όλα αυτά; Μήπως είμαι από πέτρα ή από σίδερο; Κι έπειτα: Γιατί με καταθλίβεις, Εσύ που με έπλασες, και γιατί αφήνεις τους άλλους, τους ασεβείς, να καλοπερνούν; Πολλοί στάθηκαν μπροστά σε κάποια συμφορά, που τους συνέβη πολύ πιο νωρίς απ’ ό,τι θα περίμεναν, και έκαναν τις ίδιες ερωτήσεις. Ο Θεός απαντάει στον Ιώβ. Το κάνει με απροσδόκητο τρόπο. Γυρίζει τα πράγματα και ρωτάει τώρα Εκείνος τον Ιώβ. «Που ήσουν όταν θεμελίωνα τη γη;» Ερωτήσεις για τη σοφία Του, την παντοδυναμία Του, τη θαυμαστή δημιουργία Του, τη γη, τη θάλασσα, τα αστέρια. Όλες οι ερωτήσεις δείχνουν αυτό: Ο Θεός είναι Κυρίαρχος. Είναι Παντοδύναμος. Είναι αγάπη. Γνωρίζει τι κάνει. Η σοφία, η δύναμη και η εξουσία που ζητάει ο Θεός από τον Ιώβ να σκεφθεί μιλώντας του για την Δημιουργία, είναι η ίδια η σοφία, δύναμη και εξουσία που διαβάζουμε στα πρώτα κεφάλαια του βιβλίου, όταν ο Θεός επιτρέπει τον σατανά να φέρει τα πάνω-κάτω στη ζωή του Ιώβ. Δεν θα πρέπει να αποσυνδέουμε τη σοφία του Θεού που βλέπουμε στη φύση γύρω μας, από τη σοφία με την οποία εργάζεται Εκείνος στη ζωή μας.

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ