Τρεις μέρες πριν!

0
28

«Διά τούτο, έχοντες την διακονίαν ταύτην, καθώς ηλεήθημεν, δεν αποκάμνομεν, αλλ” απηρνήθημεν τα κρυπτά της αισχύνης, μη περιπατούντες εν πανουργία μηδέ δολόνοντες τον λόγον του Θεού, αλλά με την φανέρωσιν της αληθείας συνιστώντες εαυτούς προς πάσαν συνείδησιν ανθρώπων ενώπιον του Θεού. Εάν δε και ήναι το ευαγγέλιον ημών κεκαλυμμένον, εις τους απολλυμένους είναι κεκαλυμμένον, των οποίων απίστων όντων ο Θεός του κόσμου τούτου ετύφλωσε τον νούν, διά να μη επιλάμψη εις αυτούς ο φωτισμός του ευαγγελίου της δόξης του Χριστού, όστις είναι εικών του Θεού. Διότι ημείς δεν κηρύττομεν εαυτούς, αλλά τον Χριστόν Ιησούν τον Κύριον, εαυτούς δε δούλους υμών διά τον Ιησούν. Διότι ο Θεός ο ειπών να λάμψη φως εκ του σκότους, είναι όστις έλαμψεν εν ταις καρδίαις ημών προς φωτισμόν της γνώσεως της δόξης του Θεού διά του προσώπου του Ιησού Χριστού.» (2 Κορινθίους 4:1-6)

Είχαν μεγάλη διαφορά ηλικίας με τον άντρα της. Εκείνη κοντά στα 70, εκείνος 87. Μα η βασική τους διαφορά ήταν άλλη. Εκείνη είχε κάνει, χρόνια τώρα, Κύριο της ζωής της τον Ιησού Χριστό, ενώ εκείνος παρέμενε αδιάφορος στην αγάπη και τη χάρη του Θεού. Η γυναίκα του δεν τον ενοχλούσε πια μιλώντας του και παρακινώντας τον, όπως στην αρχή, αλλά προσευχόταν με αγάπη και πόνο. Ξαφνικά μια μέρα της είπε: «Τελικά αποφάσισα . Θα έρθω στην Εκκλησία την Κυριακή». Πήγαν μαζί. Όλη την ώρα άκουγε προσεκτικά, με μεγάλο ενδιαφέρον. Γυρίζοντας σπίτι λέει στη γυναίκα του: «Δεν με ρώτησες πως μου φάνηκε». «Πες μου». «Πρώτη μου φορά κατάλαβα τόσα πράγματα. Για τον εαυτό μου, για την αμαρτία μέσα μου, για τον Θεό, την αγάπη Του, τη θαυμαστή σωτηρία Του. Ήταν όλα τόσο όμορφα. Το κήρυγμα, οι ύμνοι, η προσευχή, το Δείπνο του Κυρίου…». Ο άνθρωπος αυτός σε τρεις μέρες έπεσε σε κώμα, από ένα ξαφνικό εγκεφαλικό επεισόδιο και σε άλλες τέσσερις πέθανε! Ήταν η τελευταία του ευκαιρία, εκείνη την ημέρα, να σωθεί αιώνια. Η προσευχή της πιστής γυναίκας απαντήθηκε, και τον κέρδισε στο Χριστό με απρόσμενο τρόπο. Ο Θεός θέλει όλοι να σωθούν(1 Τιμοθέου 2:4) και μακροθυμεί περιμένοντας(2 Πέτρου 3:9) να επιστρέψουμε σ’ Αυτόν(1 Θεσσαλονικείς 1:9, Πράξεις 3:19). Κανείς μας όμως δεν γνωρίζει τα χρονικά περιθώρια (Εβραίους 9:27), που ξαφνικά στενεύουν και όταν πια κλείσουμε τα μάτια μας σ’ αυτόν τον κόσμο, δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια χάριτος και ελέους από τον Θεό. Πολλοί φεύγουν αρκετά νωρίτερα…

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ