Λόγια χωρίς ζωή …

0
38

«Και προς τον άγγελον της εν Θυατείροις εκκλησίας γράψον· Ταύτα λέγει ο Υιός του Θεού, ο έχων τους οφθαλμούς αυτού ως φλόγα πυρός, και οι πόδες αυτού είναι όμοιοι με χαλκολίβανον· Εξεύρω τα έργα σου και την αγάπην και την διακονίαν και την πίστιν και την υπομονήν σου και τα έργα σου και τα έσχατα, ότι είναι πλειότερα των πρώτων.  Έχω όμως κατά σου ολίγα, διότι αφίνεις την γυναίκα Ιεζάβελ, ήτις λέγει εαυτήν προφήτιν, να διδάσκη και να πλανά τους δούλους μου εις το να πορνεύωσι και να τρώγωσιν ειδωλόθυτα. Και έδωκα εις αυτήν καιρόν να μετανοήση εκ της πορνείας αυτής, και δεν μετενόησεν. Ιδού, εγώ βάλλω αυτήν εις κλίνην και τους μοιχεύοντας μετ” αυτής εις θλίψιν μεγάλην, εάν δεν μετανοήσωσιν εκ των έργων αυτών, και τα τέκνα αυτής θέλω αποκτείνει με θάνατον, και θέλουσι γνωρίσει πάσαι αι εκκλησίαι, ότι εγώ είμαι ο ερευνών νεφρούς και καρδίας, και θέλω σας δώσει εις έκαστον κατά τα έργα σας. Λέγω δε προς εσάς και προς τους λοιπούς τους εν Θυατείροις, όσοι δεν έχουσι την διδαχήν ταύτην και οίτινες δεν εγνώρισαν τα βάθη του Σατανά, ως λέγουσι· Δεν θέλω βάλει εφ” υμάς άλλο βάρος· πλην εκείνο, το οποίον έχετε, κρατήσατε εωσού έλθω. Και όστις νικά και όστις φυλάττει μέχρι τέλους τα έργα μου, θέλω δώσει εις αυτόν εξουσίαν επί των εθνών, και θέλει ποιμάνει αυτούς εν ράβδω σιδηρά, θέλουσι συντριφθή ως τα σκεύη του κεραμέως, καθώς και εγώ έλαβον παρά του Πατρός μου, και θέλω δώσει εις αυτόν τον αστέρα τον πρωϊνόν. Όστις έχει ωτίον ας ακούση τι λέγει το Πνεύμα προς τας εκκλησίας.» (Αποκάλυψη 2:18-28)

Μεταφέρουμε αυτούσιες τις σκέψεις μιας μεγάλης μορφής της χριστιανικής μεταρρύθμισης του 16ου  αιώνα: «Αν κοιτάξουμε σωστά τι κάνουν οι άνθρωποι που θεωρούν τους εαυτούς τους χριστιανούς και που γνωρίζουν πώς να λένε πολλά λόγια για το Χριστό, θα δούμε ότι δεν υπάρχει τίποτα κάτω από την επιφάνεια. Οι περισσότεροι από αυτούς εξαπατούν τους εαυτούς τους. Ο αριθμός εκείνων που ξεκίνησαν μαζί μας και ευχαριστιούνταν στη διδασκαλία του Ευαγγελίου, ήταν δέκα φορές μεγαλύτερος. Μαθαίνουν πράγματι να λένε λόγια, όπως ένας παπαγάλος επαναλαμβάνει αυτά που λένε οι άνθρωποι, αλλά οι καρδιές τους δεν τα ζούνε(Τίτος 1:16). Παραμένουν ακριβώς όπως πριν. Ούτε γεύονται, ούτε νιώθουν πόσο αληθινός και πιστός είναι ο Θεός. Καυχιούνται πολύ για το Ευαγγέλιο, και αρχικά το εκζητούν με ειλικρίνεια, αργότερα όμως δεν απομένει τίποτα. Κάνουν ό,τι τους αρέσει, ακολουθούν τις επιθυμίες τους, γίνονται χειρότεροι από πρώτα και είναι πιο απειθάρχητοι και αλαζόνες από άλλους ανθρώπους». Η πραγματική Εκκλησία του Ιησού Χριστού σίγουρα δεν έχει σχέση με τις μάζες, που αρέσκονται στους τίτλους, αλλά όχι στη ζωή της πίστης. Τα παραπάνω λόγια ενός πιστού του 16ου αιώνα, αντικατοπτρίζουν χωρίς αμφιβολία και το κλίμα των ημερών μας. Ίσως πάντα ήταν έτσι. Κάποιοι προσπαθούσαν να φαρδύνουν τη «στενή και τεθλιμμένη οδό» της ζωής. Όσοι έχουμε αυτιά, ας ακούσουμε τη φωνή του Πνεύματος του Θεού. Ας βαδίσουμε με συνέπεια, προσκολλημένοι στο Λόγο Του.

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ