Τι είναι η πλήρωση με το Άγιο Πνεύμα;

0
58

«Προσέχετε λοιπόν πως να περιπατήτε ακριβώς, μη ως άσοφοι, αλλ” ως σοφοί, εξαγοραζόμενοι τον καιρόν, διότι αι ημέραι είναι πονηραί. Διά τούτο μη γίνεσθε άφρονες, αλλά νοείτε τι είναι το θέλημα του Κυρίου. Και μη μεθύσκεσθε με οίνον, εις τον οποίον είναι ασωτία, αλλά πληρούσθε διά του Πνεύματος, λαλούντες μεταξύ σας με ψαλμούς και ύμνους και ωδάς πνευματικάς, άδοντες και ψάλλοντες εν τη καρδία υμών εις τον Κύριον, ευχαριστούντες πάντοτε υπέρ πάντων εις τον Θεόν και Πατέρα εν ονόματι του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, υποτασσόμενοι εις αλλήλους εν φόβω Θεού.» (Εφεσίους 5:15-21)

Ίσως το απλούστερο παράδειγμα απ’ όλα και το πιο προσιτό είναι η κάθε μια μέρα μας εδώ κάτω στη γη. Ο Λόγος του Θεού το ξεκαθαρίζει, «επειδή όσοι διοικούνται υπό του Πνεύματος του Θεού αυτοί είναι υιοί Θεού» (Ρωμαίους 8:14). Μέσα σ’ αυτό το «διοικούνται» υπάρχουν και πιο λεπτές πτυχές της καθημερινής μας πορείας. Πνευματικός είναι ο άνθρωπος που έχει την καρδιά του στραμμένη στην εκζήτηση του νόμου του Θεού και η ψυχή του είναι έτοιμη να εκτελέσει αυτό που ο Θεός θα του αποκαλύψει δια του Πνεύματός Του. Κι έτσι, ενώ εσύ βλέπεις δυο ανθρώπους να περπατούν στο δρόμο, να κουνούν τα χέρια, τα πόδια, να αντιδρούν, να μοιάζουν, η απόσταση μεταξύ τους είναι τεράστια, αγεφύρωτη. Ο ένας ζει δια του Πνεύματος με το φρόνημα του Πνεύματος(Ρωμαίους 8:5-9), αφού Αυτό είναι που κατευθύνει και ελέγχει την ύπαρξή του, ενώ ο άλλος έμεινε ψυχικός, σαρκικός και, όπως είναι φυσικό, θέλει, αποφασίζει, νομίζει, επιθυμεί, αντιδρά υποταγμένος στους νόμους της σάρκας(Ρωμαίους 7:14-24). Η παρουσία του Πνεύματος στη λυτρωμένη ψυχή προχωράει κι αγκαλιάζει και τις πιο βαθιές λεπτομέρειες στην ύπαρξή μας ολόκληρη. Η υπηρεσία μας στο ζωντανό Θεό δεν μπορεί να είναι παρά μόνο «δια Πνεύματος». Ο απόστολος Παύλος το ξεκαθαρίζει, «ουχί με λόγους διδακτούς ανθρώπινης σοφίας, αλλά με διδακτούς του Πνεύματος του Αγίου, συγκρίνοντες  τα πνευματικά προς τα πνευματικά» (1 Κορινθίους 2:13). Και είναι φυσικό. Εάν στοχεύουμε στην υπηρεσία μας σε πνευματικά αποτελέσματα, αποκλειστικά για τη δόξα του Ουράνιου Πατέρα μας, δεν υπάρχει άλλος δρόμος παρά το κανάλι του Πνεύματος «του εκ του Θεού». Αυτό θα «πληρώσει» τον υπηρέτη του Θεού, Αυτό θα προετοιμάσει καρδιές και διαθέσεις, Αυτό θα οδηγήσει σε ταπείνωση και συντριβή την αμαρτωλή καρδιά, Αυτό θα δουλέψει με τους ελέγχους Του για τη σωτηρία της ψυχής. Μόνο τα πνευματικά αποτελέσματα λογίζονται καρποφορία στον Ουρανό, μόνο αυτά δοξάζουν Τον Πατέρα Θεό. Και η περιοχή των απαντήσεων του Θεού στη ζωή μας είναι πνευματική, αφού απευθύνονται μονάχα στον άνθρωπο που βασιλεύει στην ψυχή του ο νόμος του Θεού δια του Πνεύματός Του. «Εάν ζητώμεν  τι κατά το θέλημα Αυτού ακούει ημάς. Και εάν εξεύρωμεν ότι ακούει ημάς, ό,τι αν ζητήσωμεν, εξεύρωμεν ότι λαμβάνομεν» (1 Ιωάννη 5:15). Τα δώρα του Θεού έρχονται από τους δρόμους του Πνεύματος και προορίζονται για τους ανθρώπους που ανήκουν στο Πνεύμα του Θεού. Ακριβώς ολόκληρη η λίστα του «ευλογημένος, ευλογημένος,…» στο Δευτερονόμιο κη’ , προορίζεται γι’ αυτούς που ζουν στην περιοχή του Πνεύματος, αφού «υπακούουν επιμελώς εις την φωνήν Κυρίου του Θεού τους δια να προσέχουν να κάμνουν πάσας τας εντολάς Αυτού». Είναι πολύ τραγικό ν’ ακούς ανθρώπους να προσεύχονται και να εκλιπαρούν τον Θεό για να τους ευλογήσει, ενώ ο δρόμος των ευλογιών Του είναι ο δρόμος της υπακοής και της εξάρτησης από το νόμο Του. Όχι επινοήσεις δικές μας σ’ αυτήν την περιοχή, όχι ο ζήλος του ψυχικού ανθρώπου, όχι πρωτοβουλίες. Εξάρτηση συνεχής, παράδοση καθημερινή στην οδηγία του Πνεύματος. Αυτό είναι νόμος ζωής για τον πνευματικό άνθρωπο. Και η υγεία του για τον άνθρωπο του Θεού είναι πνευματική υπόθεση και ο βιοπορισμός με όλες τις δυσκολίες και τα κτυπήματα και το μεγάλο θέμα «παιδιά», μεγάλωμα, αποκατάσταση κ.λ.π. όλα είναι της περιοχής του Αγίου Πνεύματος του Θεού για τον πιστό. Αυτό είναι που δημιουργεί συνθήκες καταστάσεως, διαμορφώνει γεγονότα, διαθέσεις ανθρώπων για τους «μη περιπατούντας κατά την σάρκα, αλλά κατά το Πνεύμα». Κάποτε έκανα κι εγώ αυτό το λάθος. Διαχώριζα τα πνευματικά από τα πράγματα του φυσικού ανθρώπου. Κάποτε έλεγα για τη ζωή μου αυτό είναι πνευματικό και μετά πάλι ας πούμε «γύριζα το κουμπί» και μιλούσα, σκεφτόμουν και ενεργούσα σαν φυσικός άνθρωπος. Όχι φίλε. Για το παιδί του Θεού το γνήσιο, το πραγματικό όλα είναι πνευματικά. Για τον απόστολο Παύλο «το ζειν» ήταν ο Χριστός. Τα κλείνει όλα μέσα του αυτό. Είναι δυο τέλεια ξεχωρισμένες περιοχές. Ανάμεσά τους απόσταση τεράστια υπάρχει και πρέπει να διατηρείται, «ώστε εκείνα τα οποία θέλετε, να μην πράττετε» (Γαλάτας 5:17). Όχι γεφυρώματα. Όχι πάντρεμα ανάμεσα στα δυο, προσπάθεια που φανερώνει πως μείναμε ακόμα σαρκικοί και αγαπάμε τον κόσμο. Για να αποκτήσουμε το Πνεύμα του Θεού και να μας αποκτήσει και Εκείνο στην εξουσία Του, χρειάζεται να εγκαταλείψουμε τη σάρκα(Ρωμαίους 8:5-9), την περιοχή του φυσικού ανθρώπου και να παραδοθούμε στην αγάπη του Θεού για μας. Αυτή η εγκατάλειψη γίνεται όταν μισήσουμε τον εαυτό μας και καταδικάσουμε συνειδητά και ολοκληρωτικά τον παλιό άνθρωπο, το κτίσμα της αμαρτίας. Η οδηγία του Πνεύματος για τον πιστό του Θεού είναι ταυτισμένη με τη ζωή του. Δεν μπορεί να ζήσει έξω απ’ αυτήν, δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς αυτήν. «Εάν δια του Πνεύματος θανατώνετε τις πράξεις του σώματος, θέλετε ζήσει» (Ρωμαίους 8:13). Η κάθε βέβηλη διάθεση να κουβαλήσουμε μέσα στην περιοχή των αγίων του Θεού τα είδωλά μας, τις αγάπες μας τις σαρκικές, εξοργίζει τον Θεό και η κρίση Του ξεσπά χωρίς επιείκεια. Είναι πράγματι τραγικά τα παραδείγματα αγαπητών μας που δεν σοβαρεύτηκαν με την αγιότητα του Θεού, με αποτέλεσμα αυτή η αξεκαθάριστη και μοιρασμένη πορεία του συμβιβασμού να νοθεύσει κάθε ομορφιά και μεγαλείο στην πνευματική τους ζωή, που τελικά κύλισε άκαρπη και χωρίς δόξα, με θλιβερή κατάληξη. Μετά απ’ όλα αυτά μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα ότι: 1)Σωσμένος είναι μόνο ο πνευματικός. 2)Λυτρωμένος πραγματικά από την παρουσία και τη δύναμη της αμαρτίας είναι μόνο ο πνευματικός. 3)Αιώνιος είναι μόνο ο πνευματικός. 4)Ευλογημένος είναι μόνο όποιος διοικείται από το Άγιο Πνεύμα. 5)Νικητής μπορεί να είναι μόνο δια της πλήρους υποταγής στην οδηγία του Αγίου Πνεύματος. 6)Ζωντανός, με ζωή πραγματική, αληθινή, αιώνια, είναι μονάχα ο πνευματικός άνθρωπος. Αυτή ακριβώς η κατάληψη της ψυχής μας από το Πνεύμα του Θεού και η συνεχής κατεργασία του «αγίου ανθρώπου» πάνω μας είναι στην πραγματικότητα ο αγιασμός μας, που στοχεύει να φτάσουμε στο σημείο να ανήκουμε ολοκληρωτικά μόνο στο Θεό και να υπηρετούμε αποκλειστικά  μόνο τη δόξα Του. Ο πνευματικός άνθρωπος είναι ένας αγιαζόμενος καθημερινά άνθρωπος, που προοδεύει σ’ αυτό ακριβώς το σημείο, παύει να ανήκει στον εαυτό του, στα δικά του και ζει ξεχωρισμένος για τον Κύριό Του, ζει για το θέλημά Του, ζει με το νόμο Του, ζει για τη δόξα Του. Ίσως κάποιος, μέσα σε όλα τούτα τα στοιχεία δεν αναγνώρισε ακόμα το δικό του μέρος, τη δική του ευθύνη, δεν κατάφερε να συνειδητοποιήσει τη δική του συμμετοχή στο θαύμα. Είναι φανερό. Εμείς είμαστε που θα προκρίνουμε την παρουσία του Πνεύματος στη ζωή μας, εμείς θα καλέσουμε το Πνεύμα του Θεού να μας διοικεί, εμείς θα στρέψουμε ταπεινωμένοι στη φωνή Του, στην οδηγία Του και θα Του δώσουμε το «δικαίωμα» να δουλέψει πάνω μας το θαύμα του αγιασμού, να «μορφωθεί εν ημίν ο Χριστός». Εμείς είμαστε που θα αξιοποιήσουμε την οδηγία του Πνεύματος. Αυτή μας η κίνηση, να προκρίνουμε τη βασιλεία του Θεού έναντι όλων των άλλων προσφορών της αμαρτίας, παρακολουθείται από ολόκληρο τον υπερβατικό κόσμο και είναι πραγματική δόξα για το Θεό, ο Οποίος τότε αναλαμβάνει να μας κάνει μετόχους της αγιότητός Του και μας εμπιστεύεται την αιώνια δόξα Του να μεγαλώνει στη ζωή μας από αυτή τη γη και συνέχεια στην Ουράνια Πατρίδα μας μαζί Του.

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ