Τραγούδι, μέσα στη νύχτα!

0
194

«Κατά δε το μεσονύκτιον ο Παύλος και ο Σίλας προσευχόμενοι ύμνουν τον Θεόν· και ηκροάζοντο αυτούς οι δέσμιοι.» (Πράξεις 16:25)

Υπάρχει μια περίεργη αλλά και θαυμαστή πληροφορία για τη ζωή των πουλιών, πως το τραγούδι τους δεν ακούγεται μόνο σε μέρες ηλιόλουστες, γεμάτες γαλήνη κι ομορφιά, αλλά και κάτω από συννεφιασμένο ουρανό, ακόμα και στο μέσο μιας καταστρεπτικής θύελλας. Θυμάμαι πως τούτο περίπου έχω κι εγώ προσωπικά διαπιστώσει, σε μέρες χειμωνιάτικες κι άγριες, για μας και για τα πουλιά. Μέσα από τη μπόρα και τις βροντές, μέσα από την καρδιά της τρικυμίας, ακουγόταν το γλυκό κελάηδημα ενός πουλιού, σαν να προμήνυε την ερχόμενη νηνεμία. Το περιβάλλον που τριγυρίζει τον ενδέκατο ψαλμό είναι τρικυμιασμένο. Ο ήλιος έχει δύσει. Τα αστέρια είναι κρυμμένα πίσω από πυκνά σύννεφα. Η θάλασσα αγκομαχάει. Κι όλοι οι δρόμοι ολόγυρα φαίνονται κλειστοί. Όμως, μέσα στο κέντρο αυτού του σκοταδιού και της απελπισίας, ένα θριαμβικό τραγούδι ακούγεται, η φωνή του ψαλμωδού: «Επί τον Κύριο πέποιθα». Στον Κύριο, μ’ άλλα λόγια, και μόνο στον Κύριο έθεσα την εμπιστοσύνη μου. Ο τραγουδιστής τούτος βρίσκεται σε δύσκολη ψυχική ώρα. Είναι το θύμα ενός άκαμπτου ανταγωνισμού. Καταπιέζεται από σκληρούς εχθρούς. Η μάχη φαίνεται να κλείνει προς την ήττα. Οι εχθροί τον έχουν ζώσει και, όπως φαίνεται, η τελική νίκη θα ΄ναι μάλλον δική τους. Και ακριβώς σ’ αυτό το σημείο, τούτη τη δύσκολη ώρα της θύελλας, μια φωνή γεμάτη ελπίδα και χαρά ακούγεται: «Επί τον Θεόν πέποιθα». Είναι τούτο ένα τραγούδι στη νύχτα. Ένα παρόμοιο τραγούδι, ίσως σε δυσκολότερες στιγμές και συνθήκες, ακούγεται επίσης … χρόνια αργότερα μέσα από τις φυλακές των Φιλίππων. Ο Παύλος και ο Σίλας, ξυλοδαρμένοι από την μανία του πλήθους στους οποίους έφεραν τα καλά νέα της σωτηρίας και δεμένοι χειροπόδαρα στις σκοτεινές και υγρές φυλακές της πόλης των Φιλίππων, μέχρι τα μεσάνυχτα υμνούσαν τον Θεό. Τον ευχαριστούσαν για τη σωτηρία τους που δια Του Ιησού Χριστού τους είχε χαρίσει. Τον ευχαριστούσαν για τις οποιεσδήποτε περιστάσεις Αυτός επέτρεπε να ζουν. Τον ευχαριστούσαν για την τιμή που τους έκανε, να υποφέρουν για το όνομά Του. Τον ευχαριστούσαν ακόμη για κείνο που Αυτός δια των περιστάσεων τούτων εργαζόταν για να σώσει αθάνατες ψυχές και για την πλούσια καρποφορία που θα έφερνε. Τον φύλακα και την οικογένειά του και μια ολόκληρη υποδειγματική εκκλησία που θα γεννούσε στους Φιλίππους. Αδελφέ μου, μην απελπίζεσαι αν ζεις και συ σήμερα κάτω από κάποιες ανεπιθύμητες και σκληρές συνθήκες. Ο άπιστος ή η άπιστη σύζυγος, το παραστρατημένο παιδί, κάποια φτώχεια, αρρώστια, πίεση. Πίσω απ’ όλα αυτά είναι ο Κύριός σου, που γρήγορα, σαν τον ήλιο που είναι πίσω από τα μαύρα σύννεφα, θα φανεί. Μέσα σε όλα αυτά είναι Εκείνος, για να σε πείσει πως τούτος είναι ο τρόπος που διάλεξε να σου δείξει πως σε αγαπάει. Κοίτα ψηλά, μόνο ψηλά, πάντα ψηλά. «πόθεν θέλει ελθεί η βοήθειά σου; Η βοήθειά σου έρχεται από τον Κύριο». Μάθε να είσαι χαρούμενος για όλα αυτά που σου συμβαίνουν. Μάθε, μέσα στη θύελλα να τραγουδάς, όπως ο Παύλος με τον Σίλα. Θ’ ακούσει το τραγούδι σου και γλυκά θα σε χαϊδέψει. Θα δει την υπομο9νή της πίστης σου και γρήγορα θα σ’ αμείψει. Θα σκύψει για άλλη μια φορά, στις τόσες πολλές του παρελθόντος, να σε υπηρετήσει. Αλλά το τραγούδι τούτο, της εμπιστοσύνης σου στον Κύριο, θα τα’ ακούσει κι κόσμος, να ‘σαι βέβαιος. Κάποιοι συνάνθρωποί σου, συγγενείς, φίλοι, γείτονες. Κάποιες κουρασμένες απ’ τη ζωή ψυχές που και κείνες δέρνονται  από σκληρές περιστάσεις, που και κείνες θα ‘θελαν να ‘χουν ένα τραγούδι στα χείλη τους θριαμβικό και δεν το’ χουν γιατί δεν γνωρίζουν Αυτόν. Που ξέρεις, αν δεν Τον ζητήσουν; Σαν τον φύλακα των Φιλίππων, σαν τον Έραστο, σαν τον Διονύση τον Αρεοπαγίτη … Ο Θεός πάντα εργάζεται για να σώσει κι άλλους. Λέγε το πολλές φορές, αν δεν μπορείς διαρκώς. Όλες τις ώρες, όλες τις μέρες, όλες τις εποχές. «Επί τον Κύριο πέποιθα». Αυτός ας σε ευλογήσει!

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ