«Πατέρα συγχώρησέ τους!»

0
130

«Ο δε Ιησούς έλεγε· Πάτερ, συγχώρησον αυτούς· διότι δεν εξεύρουσι τι πράττουσι. Διαμεριζόμενοι δε τα ιμάτια αυτού, έβαλον κλήρον. Και ίστατο ο λαός θεωρών. Ενέπαιζον δε και οι άρχοντες μετ” αυτών, λέγοντες· Άλλους έσωσεν, ας σώση αυτόν, εάν ούτος ήναι ο Χριστός ο εκλεκτός του Θεού. Ενέπαιζον δε αυτόν και οι στρατιώται, πλησιάζοντες και προσφέροντες όξος εις αυτόν και λέγοντες· Εάν συ ήσαι ο βασιλεύς των Ιουδαίων, σώσον σεαυτόν.» (Λουκάς 23:34-36)

Παρατηρήσαμε άραγε ποια είναι η στιγμή που ο Ιησούς απευθύνει αυτή την προσευχή στον Πατέρα Του; Δεν είναι όταν ο όχλος με ξύλα και μαχαίρια ήρθε στον κήπο της Γεθσημανή να Τον συλλάβει σαν ληστή. Δεν είναι όταν Τον δίκαζαν με τον πιο άδικο τρόπο, αραδιάζοντας ψεύδη εναντίον Του. Δεν είναι όταν το πλήθος ξέσπασε βίαια πάνω Του και Τον έφτυσε και Τον χλεύασε. Είναι όταν οι άνθρωποι εξάντλησαν όλη την κακία τους ενάντια στον Υιό του Θεού. Όταν Του αφαίρεσαν τα ρούχα Του και Τον κάρφωσαν στο Σταυρό, ανάμεσα σε δυο ληστές. Του τα πήραν όλα, ένα όμως δεν μπόρεσαν να Του πάρουν: την αγάπη Του, την άπειρη θεϊκή αγάπη Του για μας. Σε μια τέτοια στιγμή, που ο καθένας θα είχε φυσιολογικά τις σκέψεις του συγκεντρωμένες στους πόνους του, ο Ιησούς ενδιαφέρεται για τους Ιουδαίους που Τον απέρριψαν, για τους ρωμαίους στρατιώτες που Τον σταύρωσαν, για τον όχλο που χλευάζει, και προσεύχεται στον Πατέρα να τους δώσει τη συγχώρηση, παρά το τρομερό έγκλημά τους. Στην πραγματικότητα αυτό το έγκλημα δεν διαπράχθηκε  μόνο από τους ανθρώπους της εποχής εκείνης, αλλά από όλη την ανθρωπότητα, από σένα και από μένα! Με την προσωπική μας αμαρτία ο καθένας, ανεβάσαμε τον Υιό του Θεού στο Σταυρό. Δική μας είναι η ευθύνη. Είμαστε εξίσου φταίχτες. Όμως ο Χριστός δόθηκε γι’ αυτό ακριβώς, για να μας συγχωρήσει αλλά και για να μας ελευθερώσει από την αμαρτία μας και να μας χαρίσει τη δική Του ζωή. Ο Ιησούς Χριστός δεν είναι μια διδασκαλία , μια νέα ιδέα, μια καλή θρησκεία, μια αφηρημένη έννοια. Είναι ο Σωτήρας μας. Είναι η ζωή μας!

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ