Ένα κράτος καταργείται

0
154

«Τώρα είναι κρίσις του κόσμου τούτου, τώρα ο άρχων του κόσμου τούτου θέλει εκβληθή έξω. Και εγώ εάν υψωθώ εκ της γης, θέλω ελκύσει πάντας προς εμαυτόν. Τούτο δε έλεγε, δεικνύων με ποίον θάνατον έμελλε να αποθάνη.» (Ιωάννη 12:31-33)

Ποιος ήταν αυτός «ο άρχων του κόσμου τούτου;». Από τον καιρό που η Εύα και ο πρώτος Αδάμ, εκεί στην Εδέμ, πίστεψαν στα λόγια του φιδιού κι έκαναν πέρα τον Θεό και τις εντολές Του, πήρε στα χέρια του την εξουσία ο διάβολος, με σκοπό να εξοντώσει τον άνθρωπο, να τον αχρηστέψει, να τον στείλει για πάντα στην κόλαση. Αλλά να, τώρα, έρχεται Κάποιος, που λέει πως θα τον διώξει έξω. Και θα ελκύσει στον Εαυτό Του όλους. Όλους που με πίστη θα στρέψουν τα πονεμένα μάτια τους σ’ Αυτόν. Ήρθε η ώρα να καταργηθεί το κράτος του θανάτου. Εκείνος, με το δικό Του το σταυρικό θάνατο, θα έλυνε τα δεσμά του Άδη και του θανάτου. Θα νικούσε και θα συνέτριβε αυτόν, που είχε το κράτος του θανάτου(Εβραίους 2:14). Όποιος άλλος κι αν έλεγε αυτά τα λόγια, θα μπορούσε να θεωρηθεί παρανοϊκός. Πως είναι δυνατόν να νικηθεί ο θάνατος. Ο θάνατος μπορεί να νικηθεί μόνο με τη Ζωή. Τόσους αιώνες βασανίζει όλη την ανθρωπότητα και κανείς δεν μπορεί να του ξεφύγει. Μα είναι ο Ιησούς Χριστός ο Υιός του Θεού ο αναμάρτητος που ήρθε γι’ αυτό το σκοπό: να πληρώσει για την αμαρτία μας τα λύτρα, το ίδιο Του το αίμα(Πράξεις 20:28), κι έτσι να μας ελευθερώσει από τη σκλαβιά της. Με την Ανάστασή Του έγινε «η απαρχή των κεκοιμημένων», ο πρώτος από μια σειρά μεγάλη λυτρωμένων, που μαζί Του θα ζήσουν αιώνια στον Ουρανό της δόξας. Αυτοί είναι δικοί Του, που Τον αγάπησαν και Τον έκαναν Κύριό τους, Κύριο της καρδιάς τους, της σκέψης τους, της κάθε τους στιγμής. Και μπορείς να είσαι και εσύ, αν το θελήσεις, αν Του το ζητήσεις.

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ