Ο πληγωμένος βοσκός

0
151

«Και εάν τις είπη προς αυτόν, Τι είναι αι πληγαί αύται εν μέσω των χειρών σου; θέλει αποκριθή, Εκείναι, τας οποίας επληγώθην εν τω οίκω των φίλων μου.» (Ζαχαρίας 13:6)

«Αληθώς, αληθώς σας λέγω, όστις δεν εισέρχεται διά της θύρας εις την αυλήν των προβάτων, αλλά αναβαίνει αλλαχόθεν, εκείνος είναι κλέπτης και ληστής· όστις όμως εισέρχεται διά της θύρας, είναι ποιμήν των προβάτων. Εις τούτον ο θυρωρός ανοίγει, και τα πρόβατα την φωνήν αυτού ακούουσι, και τα εαυτού πρόβατα κράζει κατ” όνομα και εξάγει αυτά. Και όταν εκβάλη τα εαυτού πρόβατα, υπάγει έμπροσθεν αυτών, και τα πρόβατα ακολουθούσιν αυτόν, διότι γνωρίζουσι την φωνήν αυτού. Ξένον όμως δεν θέλουσιν ακολουθήσει, αλλά θέλουσι φύγει απ” αυτού, διότι δεν γνωρίζουσι την φωνήν των ξένων.» (Ιωάννη 10:1-5)

Μέσα σε μια ζούγκλα στα Ιμαλάια ένας τσοπάνης έβοσκε τα πρόβατά του, όταν ένας πάνθηρας ξεπρόβαλε από το δάσος και όρμησε σε ένα από τα πρόβατα. «Δεν θα το πάρεις!» φώναξε ο βοσκός, ενώ ταυτόχρονα κατευθύνθηκε προς το άγριο ζώο και του απέσπασε το πρόβατο. Ο πάνθηρας τραβήχτηκε λίγο προς τα πίσω και έπειτα στράφηκε εναντίον του, του ξέσχισε εξαγριωμένος τα μπράτσα και τις παλάμες και εξαφανίστηκε μέσα στο δάσος. Ο βοσκός έμεινε μέσα στα αίματα και υπέφερε τρομερά. Μα με μια κραυγή θριάμβου φώναξε: «Το πρόβατό μου σώθηκε!». Σαν αυτόν τον πάνθηρα ο διάβολος περιφέρεται γύρω μας ψάχνοντας ευκαιρία να μας καταπιεί. Η Αγία Γραφή τον παρομοιάζει σαν λιοντάρι που ωρύεται. Σαν τον θαρραλέο βοσκό, ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός, ο Καλός μας ο Ποιμένας, μπήκε ανάμεσα στον εχθρό και σε μας, τα προβατάκια του, για να μας γλυτώσει από τα νύχια του. Πληγώθηκε, τραυματίστηκε(Ησαΐας 53:4-9), και μας απέσπασε μια για πάντα από την αμαρτία. Το έκανε γιατί μας αγάπησε. Το έκανε χωρίς να το αξίζουμε. Το έκανε για να μας σώσει αιώνια. Όποιος αγκαλιάσει με πίστη τον καλό Ποιμένα, είναι ασφαλής στα χέρια Του. Δεν έχει πια μάτια για την αμαρτία και η αμαρτία δεν έχει πια ισχύ πάνω του. Όλα καινούρια(2 Κορινθίους 5:17), όλα καθαρά, όλα Ουράνια.

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ