Το νόημα του Σταυρού

0
104

«Τα δε πάντα είναι εκ του Θεού, όστις διήλλαξεν ημάς προς εαυτόν διά του Ιησού Χριστού και έδωκεν εις ημάς την διακονίαν της διαλλαγής, δηλονότι ο Θεός ήτο εν τω Χριστώ διαλλάσσων τον κόσμον προς εαυτόν, μη λογαριάζων εις αυτούς τα πταίσματα αυτών, και ενεπιστεύθη εις ημάς τον λόγον της διαλλαγής. Υπέρ του Χριστού λοιπόν είμεθα πρέσβεις, ως εάν σας παρεκάλει ο Θεός δι” ημών· δεόμεθα λοιπόν υπέρ του Χριστού, διαλλάγητε προς τον Θεόν· διότι τον μη γνωρίσαντα αμαρτίαν έκαμεν υπέρ ημών αμαρτίαν, διά να γείνωμεν ημείς δικαιοσύνη του Θεού δι” αυτού.» (2 Κορινθίους 5:18-21)

Άφθονο σκοτάδι υπάρχει γύρω από το θάνατο του Κυρίου μας, πάνω στο σταυρό του Γολγοθά. Είναι αλήθεια ότι υπάρχει το στοιχείο της τιμωρίας. Δεν υπάρχει όμως δική Του παράβαση, διότι στάθηκε σ’ όλη Του τη ζωή αναμάρτητος, «τις με ελέγχει περί αμαρτίας;» αλλά δική μας αμαρτία ήτανε εκείνη, που Τον έφερε πάνω στο Σταυρό. 1)Ήταν Θεού θέλημα. Ο Χριστός ήρθε κάτω εδώ στον κόσμο, να γίνει άνθρωπος, να γίνει αδελφός μας, να φορτωθεί τις δικές μας αμαρτίες και σαν δικός μας αντιπρόσωπος να ανέβει πάνω στο Σταυρό, για να προσφέρει εξιλασμό και να πεθάνει στην δική μας τη θέση. 2)Ήταν ανάγκη μεγάλη. Η αμαρτία του ανθρώπινου γένους Αυτό έλεγε η δικαιοσύνη του Θεού μονάχα με θάνατο έπρεπε να τιμωρηθεί. Ο Θεός όμως δεν θέλησε «το θάνατο του αμαρτωλού, μα τη σωτηρία του», γι’ αυτό έπρεπε να βρεθεί μια άλλη λύση, ένας άλλος τρόπος. Και αυτός ο τρόπος ήταν να πεθάνει ο ένας ο αναμάρτητος Υιός του Θεού, και εμείς με την πίστη μας να ταυτιστούμε με το δικό Του θάνατο. 3)Ήταν ο μόνος τρόπος. Εάν ο Θεός δεν ενεργούσε με αυτόν τον τρόπο, τότε για πάντα θα ήμασταν χαμένοι. Η αμαρτία θα μας έφερνε στον αιώνιο θάνατο. Γι’ αυτό μόνο η πίστη στον εσταυρωμένο Υιό του Θεού, που πέθανε στη δική μας θέση, μπορεί να μας ελευθερώσει από την αιώνια καταδίκη.

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ