«Και εγώ θέλω παρακαλέσει τον Πατέρα, και θέλει σας δώσει άλλον Παράκλητον, διά να μένη μεθ’ υμών εις τον αιώνα, το Πνεύμα της αληθείας, το οποίον ο κόσμος δεν δύναται να λάβη, διότι δεν βλέπει αυτό ουδέ γνωρίζει αυτό· σεις όμως γνωρίζετε αυτό, διότι μένει μεθ’ υμών και εν υμίν θέλει είσθαι. Δεν θέλω σας αφήσει ορφανούς· έρχομαι προς εσάς. Έτι ολίγον και ο κόσμος πλέον δεν με βλέπει, σεις όμως με βλέπετε, διότι εγώ ζω και σεις θέλετε ζη. Εν εκείνη τη ημέρα σεις θέλετε γνωρίσει, ότι εγώ είμαι εν τω Πατρί μου και σεις εν εμοί και εγώ εν υμίν.» (Ιωάννη 14:16-20)

Σε μια χώρα με βασιλευομένη δημοκρατία ως πολίτευμα, έγινε η στέψη της βασίλισσας. Ήταν μόλις 12 χρόνων και θα τελούσε υπό την κηδεμονία της μητέρας της μέχρι να ενηλικιωθεί. Μπροστά στο μεγάλο πλήθος που την επευφημούσε, το κοριτσάκι γύρισε με αφέλεια προς τη μητέρα του: «Μαμά, όλοι αυτοί οι άνθρωποι ανήκουν σε μένα;» «Όχι, παιδί μου, εσύ ανήκεις σε όλους αυτούς». Η σχέση μας με τον Ιησού Χριστό έχει και τα δυο χαρακτηριστικά. Και Του ανήκουμε και μας ανήκει. Μας ανήκει η δόξα Του, η ειρήνη που χορηγεί το πολύτιμο θέλημα του Θεού, η αιώνια ζωή που μας χαρίστηκε με τη θυσία Του, το φως που πλημύρισε τη ζωή μας. Του ανήκουμε γιατί του παραχωρήσαμε την καρδιά μας, τις επιλογές μας, την υπόληψή μας, τη γνώμη μας, τα χρήματά μας, το χρόνο μας, την οικογένειά μας, την υγεία  και την αρρώστια μας. Τώρα τα διαχειρίζεται όλα αυτά ο Κύριός μας, μας χρησιμοποιεί, μας καθοδηγεί, μας ελέγχει. Έχει δικαιώματα πάνω μας, που εμείς Του τα δώσαμε, με όλη μας την ψυχή, γιατί Τον διαλέξαμε Σωτήρα μας και Κύριό μας. Όταν κάτι κρατούμε για τον εαυτό μας, όταν γινόμαστε εμείς τα αφεντικά, όταν δεν εκτιμούμε το πρόσωπό Του που μας χαρίστηκε πλούσια, οι χαμένοι είμαστε εμείς. Όσοι πήραμε την απόφαση να ακολουθήσουμε το Χριστό, ας Του μείνουμε πιστοί, για να απολαύσουμε την πληρότητα της ζωής μαζί Του. Το πραγματικό νόημα της ζωής με Τον Χριστό, είναι να έχουμε συνεχή κοινωνία μαζί Του. Εκείνος να κατοικεί μέσα μας, κι εμείς να ζούμε μέσα στην περιοχή του θελήματός Του. Απαραίτητα στοιχεία για την κοινωνία μας με τον Θεό είναι η προσευχή στην ησυχία της προσωπικής μας ώρας μαζί Του και η μελέτη του Αγίου Λόγου Του καθημερινά.