Υπηρεσία αγάπης

0
158

«Χρεώστης είμαι προς Ελληνάς τε και βαρβάρους, σοφούς τε και ασόφους· ούτω πρόθυμος είμαι το κατ” εμέ να κηρύξω το ευαγγέλιον και προς εσάς τους εν Ρώμη. Διότι δεν αισχύνομαι το ευαγγέλιον του Χριστού· επειδή είναι δύναμις Θεού προς σωτηρίαν εις πάντα τον πιστεύοντα Ιουδαίόν τε, πρώτον και Έλληνα. Διότι δι” αυτού αποκαλύπτεται η δικαιοσύνη του Θεού εκ πίστεως εις πίστιν, καθώς είναι γεγραμμένον· Ο δε δίκαιος θέλει ζήσει εκ πίστεως. Διότι οργή Θεού αποκαλύπτεται απ” ουρανού επί πάσαν ασέβειαν και αδικίαν ανθρώπων, οίτινες κατακρατούσι την αλήθειαν εν αδικία. Επειδή ό,τι δύναται να γνωρισθή περί Θεού είναι φανερόν εν αυτοίς, διότι ο Θεός εφανέρωσε τούτο προς αυτούς. Επειδή τα αόρατα αυτού βλέπονται φανερώς από κτίσεως κόσμου νοούμενα διά των ποιημάτων, η τε αΐδιος αυτού δύναμις και η θειότης, ώστε αυτοί είναι αναπολόγητοι.» (Ρωμαίους 1:14-20)

Ένας πιστός άνθρωπος, με ζήλο στην υπηρεσία του Κυρίου, επισκέφθηκε μια οικογένεια. Για ώρες άκουγε τα προβλήματά τους, βρήκε την ευκαιρία να τους μιλήσει για το Χριστό, άνοιξε την Αγία Γραφή και τους διάβασε προσευχήθηκε μαζί τους κι έφερε μπροστά στο Θεό τα θέματά τους και τη σωτηρία τους. Απλά και όμορφα κύλησαν δυο ώρες σχεδόν. Όταν σηκώθηκε να φύγει, η οικογένεια τον ευχαρίστησε πολύ. «Να ξανάρθετε, κι αυτά για τον κόπο σας», του είπανε και του βάλλανε στη χούφτα ένα χαρτονόμισμα. «Α, δεν καταλάβατε, δεν το κάνω για επάγγελμα. Ο Χριστός είπε δωρεάν ελάβατε, δωρεάν δώστε. Δεν είμαι κοινωνικός λειτουργός, αλλά ένα παιδί του Θεού που ό,τι κάνει το κάνει για τον Θεό», τους απάντησε και τους επέστρεψε τα χρήματα πάνω στο τραπέζι. Οι άνθρωποι δυσκολεύτηκαν να το κατανοήσουν πως κάποιος, που δεν είναι συγγενείς τους, που δεν πληρώνεται γι’ αυτό, ξοδεύει από το χρόνο του για να τους ακούει, να τους παρηγορεί και να τους μιλά για τα πράγματα του Θεού. Η σωτηρία που ο Χριστός μας χάρισε δεν είναι απόκτημα που μετριέται με υλικά μέσα. Είναι ανεκτίμητη. Γι’ αυτήν ο Υιός του Θεού έχυσε το αίμα Του. Τα καλά νέα του Ευαγγελίου δεν μπορούν να διαδοθούν, παρά μόνο από καρδιές που φλέγονται για τον Ιησού. Η παρηγοριά, η δύναμη του Θεού, η αγάπη Του που μας τυλίγει σε κάθε βήμα, αντανακλά στη μέρα μας, στην υπηρεσία μας, στην οικογένειά μας. Όποιος τα ζηλέψει αυτά, μπορεί να τα διεκδικήσει από τον ζωντανό Θεό – που δεν είναι προσωπολήπτης – κι είναι σίγουρο πως θα τα λάβει κι αυτός.

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ