Δεν θα μας αρνηθεί!

0
162

«Και είπε προς αυτούς· Εάν τις εξ υμών έχη φίλον, και υπάγη προς αυτόν το μεσονύκτιον και είπη προς αυτόν· Φίλε, δάνεισόν μοι τρεις άρτους, επειδή ήλθε φίλος μου προς εμέ εξ οδοιπορίας, και δεν έχω τι να βάλω έμπροσθεν αυτού. Και εκείνος αποκριθείς έσωθεν είπη· Μη με ενόχλει· η θύρα είναι ήδη κεκλεισμένη και τα παιδία μου είναι μετ” εμού εις την κλίνην· δεν δύναμαι να σηκωθώ και να σοι δώσω. Σας λέγω· Και αν δεν σηκωθή και δώση εις αυτόν, διότι είναι φίλος αυτού, τουλάχιστον διά την αναίδειαν αυτού θέλει σηκωθή και δώσει εις αυτόν όσα χρειάζεται. Και εγώ σας λέγω· Αιτείτε και θέλει σας δοθή· ζητείτε και θέλετε ευρεί, κρούετε και θέλει σας ανοιχθή.  Διότι πας ο αιτών λαμβάνει, και ο ζητών ευρίσκει, και εις τον κρούοντα θέλει ανοιχθή.» (Λουκάς 11:5-10)

Ήταν μια γυναίκα άνεργη και είχε δυο παιδιά να θρέψει. Όσες πόρτες κι αν χτύπησε, ήταν όλες μια άρνηση ή μια αόριστη υπόσχεση, που το ‘νοιωθε πως ήταν μόνο και μόνο για να την ξεφορτωθούν. Μια μέρα έμαθε πως σ’ ένα προάστιο της Αθήνας, σ’ ένα ακριβό σπίτι έμενε ο ιδιοκτήτης μιας μεγάλης αλυσίδας σούπερ μάρκετ. Το επόμενο πρωί, νωρίς-νωρίς, χτύπησε το κουδούνι της εξώπορτας. «Τι θέλετε;» ρώτησε απότομα η υπηρέτρια. Είπε τ’ όνομα του ανθρώπου που ζητούσε. Δεν ήταν εύκολο να τον δει. Περίμενε κανένα μισάωρο. «Πρέπει να τον συναντήσω . Δεν θα φύγω. Εδώ θα περιμένω. Είναι ανάγκη». Και πράγματι τα κατάφερε. Το προσωπικό τον ειδοποίησε και ήρθε. «Δουλειά ψάχνω», του είπε «κι έχω μεγάλη ανάγκη. Εσείς έχετε τόσα καταστήματα. Κάπου να καθαρίζω, να βάζω πράγματα στα ράφια, ό,τι δουλειά να ‘ναι, μπορείτε να μου δώσετε;» Συγκινήθηκε ο άνθρωπος από την επιμονή της και το θάρρος της. «Αύριο κιόλας, θα πάτε εκεί, θα συναντήσετε αυτόν, θα του έχω μιλήσει και θα πιάσετε δουλειά», της πρότεινε χωρίς άλλη κουβέντα. Αν οι άνθρωποι απαντούν σ’ αυτόν που με επιμονή ζητάει, πόσο μάλλον ο Θεός! Ας Τον πλησιάζουμε με πίστη, χωρίς δισταγμούς, με εμπιστοσύνη στην αγαθότητά Του και στο δυνατό Του βραχίονα. Ας μάθουμε να Του ζητούμε για τα μικρά και για τα μεγάλα της ζωής μας. Νοιάζεται και ασχολείται με την κάθε λεπτομέρεια της καθημερινότητάς μας. Είναι εξίσου έτοιμος να απαντήσει και στις πνευματικές μας ανάγκες. Να γεμίσει με ειρήνη τους ταραγμένους, με αγάπη τους σκληρούς κι απόμακρους, με σοφία τους επιπόλαιους, με μακροθυμία, με χαρά και με ό,τι άλλο έχουμε ανάγκη. Εϊναι ένας πλούσιος Πατέρας, που χαίρεται ν’ απαντάει.

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ