Πέρασμα στη ζωή

0
195

«Αλλά τώρα ο Χριστός ανέστη εκ νεκρών, έγεινεν απαρχή των κεκοιμημένων. Διότι επειδή ο θάνατος ήλθε δι” ανθρώπου, ούτω και δι” ανθρώπου η ανάστασις των νεκρών. Επειδή καθώς πάντες αποθνήσκουσιν εν τω Αδάμ, ούτω και πάντες θέλουσι ζωοποιηθή εν τω Χριστώ. Έκαστος όμως κατά την ιδίαν αυτού τάξιν· ο Χριστός είναι η απαρχή, έπειτα όσοι είναι του Χριστού εν τη παρουσία αυτού· Ύστερον θέλει είσθαι το τέλος, όταν παραδώση την βασιλείαν εις τον Θεόν και Πατέρα, όταν καταργήση πάσαν αρχήν και πάσαν εξουσίαν και δύναμιν. Διότι πρέπει να βασιλεύη εωσού θέση πάντας τους εχθρούς υπό τους πόδας αυτού. Έσχατος εχθρός καταργείται ο θάνατος· διότι πάντα υπέταξεν υπό τους πόδας αυτού. Όταν δε είπη ότι πάντα είναι υποτεταγμένα, φανερόν ότι εξαιρείται ο υποτάξας εις αυτόν τα πάντα. Όταν δε υποταχθώσιν εις αυτόν τα πάντα, τότε και αυτός ο Υιός θέλει υποταχθή εις τον υποτάξαντα εις αυτόν τα πάντα, διά να ήναι ο Θεός τα πάντα εν πάσιν.» (1 Κορινθίους 15:20-28)

Ένας γιατρός, που πολύ συχνά είχε παραστεί σε θανάτους, έγραφε: «Τίποτε δεν μου έκανε περισσότερη εντύπωση σ’ όλη την επαγγελματική μου πορεία, όσο η ώρα του θανάτου. Κατά τον θάνατο του δηλωμένου άπιστου, η απελπισία είναι ο απροσδόκητος συνοδός, πράγμα που παρατήρησα πιο πολύ στους Ιουδαίους. Υπάρχουν κατεξοχήν δυνατά πνεύματα που πεθαίνουν με μια ψυχρή αντιμετώπιση του θανάτου, αλλά πραγματικά με χαρά, μόνο οι αληθινοί χριστιανοί πεθαίνουν». Ο μεγάλος «απόστολος» του αθεϊσμού. Ο Βολταίρος, έγραψε σε μια κυρία: «Δεν πρέπει να σκέφτεται κανείς τον θάνατο. Είναι ένα τίποτα, πολύ όμοιος με τον ύπνο, τόσο, όσο μια σταγόνα νερό μοιάζει με μια άλλη. Μόνον η ιδέα ότι κανείς δεν θα ξαναξυπνήσει τον κάνει δυστυχή. Μα σαν έφτασε η μέρα να πεθάνει, ο γιατρός του έγραψε σ’ ένα φίλο: «Εάν μόνο ακολουθούσα τη συμβουλή σου, δεν θα ήμουν στην τρομερή αυτή κατάσταση τώρα. Δεν έχω καταπιεί παρά καπνό κι έχω ζαλιστεί με καπνό. Λυπήσου με. Είμαι ένας ανόητος…». Μόλις είδε ότι θα πεθάνει, του ήρθε ένα είδος μανίας. Δεν μπορώ να το θυμάμαι χωρίς να ριγώ. Πρόσφερα μεγάλα χρηματικά ποσά, εκατό φράγκα για ένα λεπτό ζωής ακόμα. Πέθανε σαν να τον κυνηγούσαν ερινύες. Το μόνο που επιθυμώ είναι να έβλεπαν το θάνατό του όσοι παραπλανήθηκαν από τα γραπτά του». Ο Χριστός με το Σταυρό και την Ανάσταση, μας άνοιξε τον Ουρανό. Ο θάνατος για το πιστό παιδί του Θεού είναι το πέρασμα προς την δόξα, τη χαρά, την αιώνια ζωή!

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροΠέθανε για μένα!
Επόμενο άρθροΤο πείραμα

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ