Έτοιμοι ή μονάχα στολισμένοι;

0
209

«Τότε θέλει ομοιωθή η βασιλεία των ουρανών με δέκα παρθένους, αίτινες λαβούσαι τας λαμπάδας αυτών εξήλθον εις απάντησιν του νυμφίου. Πέντε δε εξ αυτών ήσαν φρόνιμοι και πέντε μωραί. Αίτινες μωραί, λαβούσαι τας λαμπάδας αυτών, δεν έλαβον μεθ” εαυτών έλαιον· αι φρόνιμοι όμως έλαβον έλαιον εν τοις αγγείοις αυτών μετά των λαμπάδων αυτών. Και επειδή ο νυμφίος εβράδυνεν, ενύσταξαν πάσαι και εκοιμώντο. Εν τω μέσω δε της νυκτός έγεινε κραυγή· Ιδού, ο νυμφίος έρχεται, εξέλθετε εις απάντησιν αυτού. Τότε εσηκώθησαν πάσαι αι παρθένοι εκείναι και ητοίμασαν τας λαμπάδας αυτών. Και αι μωραί είπον προς τας φρονίμους· Δότε εις ημάς εκ του ελαίου σας, διότι αι λαμπάδες ημών σβύνονται. Απεκρίθησαν δε αι φρόνιμοι, λέγουσαι· Μήποτε δεν αρκέση εις ημάς και εις εσάς· όθεν υπάγετε κάλλιον προς τους πωλούντας και αγοράσατε εις εαυτάς. Ενώ δε απήρχοντο διά να αγοράσωσιν, ήλθεν ο νυμφίος και αι έτοιμοι εισήλθον μετ” αυτού εις τους γάμους, και εκλείσθη η θύρα. Ύστερον δε έρχονται και αι λοιπαί παρθένοι, λέγουσαι· Κύριε, Κύριε, άνοιξον εις ημάς. Ο δε αποκριθείς είπεν· Αληθώς σας λέγω, δεν σας γνωρίζω. Αγρυπνείτε λοιπόν, διότι δεν εξεύρετε την ημέραν ουδέ την ώραν, καθ” ην ο Υιός του ανθρώπου έρχεται.» (Ματθαίος 25:1-13)

Τις τελευταίες μέρες της επίγειας διακονίας Του ο Κύριος μας μιλούσε όλο και περισσότερο για το δεύτερο ερχομό Του. Τώρα η ζωή Του εδώ στη γη πλησίαζε προς το τέλος της. Πολύ σύντομα θα ανέβαινε στο Σταυρό, μετά στο μνήμα και θα ακολουθούσε η λαμπρή Ανάστασή Του. Και σε λίγες μέρες θα έφευγε για τον Ουρανό. Ήθελε λοιπόν να προετοιμάσει τους δικούς Του. Μεταξύ όσων είπε για τη δοξασμένη δεύτερη έλευσή Του, ξεχωρίζει η παραβολή των δέκα Παρθένων  με τα αναμμένα λυχνάρια τους, που στο τέλος κατέληξαν τα μισά να είναι ανεπανόρθωτα σβηστά. Η αναμονή του Νυμφίου κράτησε πολύ. Κουράστηκαν, νύσταξαν όλες και κοιμήθηκαν. Οι πέντε όμως είχαν προνοήσει και κρατούσαν λάδι στα δοχεία τους. Έτσι, όταν μέσα στη νύχτα, αργά, ακούστηκε η φωνή πως ο Νυμφίος ερχόταν, άναψαν τις λαμπάδες τους κι έτρεξαν πανέτοιμες στη γιορτή. Ύστερα η βαριά πόρτα έκλεισε, ασφάλισε, και οι άλλες, που στο μεταξύ έτρεξαν και βρήκαν το λάδι που τους έλειπε, και χτυπούσαν με αγωνία να τους ανοίξουν, άκουσαν εκείνο το τραγικό του Κυρίου: αλήθεια σας λέγω, δεν σας γνωρίζω.  Δεν αρκεί να είμαστε «στολισμένοι» με εξωτερικούς τύπους, να ισχυριζόμαστε ότι ανήκουμε στον Ιησού Χριστό, μόνο και μόνο επειδή έχουμε κάποια από τα γνωρίσματα των δικών Του. Αν το Πνεύμα του Θεού δεν μας αναγεννήσει κι αν δεν διοικούμαστε από το Πνεύμα το Άγιο καθημερινά. Του είμαστε τελείως άγνωστο. ΑΝ θέλεις να ξέρεις αν είσαι γνήσιο παιδί του Θεού αληθινό, αναγεννημένο, μίλα μου για τον Ουρανό, μίλα μου για τις αμαρτίες σου!

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ