Τρύπες κάτω από το χώμα

0
234

«Ουαί εις εσάς, γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριταί, διότι ομοιάζετε με τάφους ασβεστωμένους, οίτινες έξωθεν μεν φαίνονται ωραίοι, έσωθεν όμως γέμουσιν οστέων νεκρών και πάσης ακαθαρσίας. Ούτω και σεις έξωθεν μεν φαίνεσθε εις τους ανθρώπους δίκαιοι, έσωθεν όμως είσθε πλήρεις υποκρίσεως και ανομίας. Ουαί εις εσάς, γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριταί· διότι οικοδομείτε τους τάφους των προφητών και στολίζετε τα μνημεία των δικαίων, και λέγετε· Εάν ήμεθα εν ταις ημέραις των πατέρων ημών, δεν ηθέλομεν είσθαι συγκοινωνοί αυτών εν τω αίματι των προφητών. Ώστε μαρτυρείτε εις εαυτούς ότι είσθε υιοί των φονευσάντων τους προφήτας.  Αναπληρώσατε και σεις το μέτρον των πατέρων σας. Όφεις, γεννήματα εχιδνών· πως θέλετε φύγει από της καταδίκης της γεέννης;» (Ματθαίος 23:27-33)

Κάποιος που είχε μια κατοικία κοντά στο δάσος, παρατήρησε μια μέρα που έκοβε το γρασίδι του ότι σ’ ένα σημείο είχε δημιουργηθεί ένας μικρός χωματένιος λόφος. Σε λίγες μέρες είδε κι άλλον. Ανακάλυψε λοιπόν ότι ένα ζευγάρι τυφλοπόντικες είχαν μεταναστεύσει στον κήπο του από το κοντινό δάσος και κατέστρεφαν το όμορφο, πράσινο γκαζόν ανοίγοντας τρύπες κάτω από το έδαφος. Σκέφθηκε τότε πόσο μοιάζουν οι τυφλοπόντικες αυτοί με αυτά που κρύβουν οι ανθρώπινες καρδιές (Μάρκος 7:21-23). Στην επιφάνεια όλα μοιάζουν όμορφα και περιποιημένα. Όμως οι επιθυμίες (Ιάκωβος 1:14-15), η πλεονεξία, ο εγωισμός και οι εξαρτήσεις δουλεύουν στο εσωτερικό της καρδιάς. Όλοι είμαστε πρόθυμοι να παραδεχτούμε τους «τυφλοπόντικες» στις καρδιές των άλλων. Τι γίνεται όμως με την δική μας την καρδιά; Πολλές φορές χρειάζεται να εμφανιστεί ο «λόφος» στο χώμα, για να πάρουμε είδηση τι κρύβεται από κάτω. Όταν δούμε κάποιον να πληγώνεται με τον τρόπο μας..! Όταν οι σχέσεις με τους άλλους καταστρέφονται… Όταν αρχίσουμε να θερίζουμε πόνο και κατάρα στη ζωή μας… Όταν τα παιδιά μας «παίρνουν τον στραβό το δρόμο»… Όταν το σπίτι μας διαλύεται… Όταν και την υγεία μας αρχίσουμε να βλάπτουμε… Τότε μπορούμε να δούμε και να καταλάβουμε πόσο κακό φωλιάζει στην καρδιά μας και βγαίνει έξω από τα βάθη μας. Και τότε είναι η ευκαιρία να στραφούμε με πίστη σ’ Εκείνον που σβήνει, που συγχωρεί, που καθαρίζει και αλλάζει την καρδιά. Να μας λυτρώσει από το σαράκι της αμαρτίας. Να ζήσουμε το θαύμα της αναγεννημένης, της πραγματικά όμορφης ζωής.

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ