Δεν είναι το πολύ

0
250

«Αποκριθείς δε ο Ιησούς, είπε προς αυτήν· Μάρθα, Μάρθα, μεριμνάς και αγωνίζεσαι περί πολλά· πλην ενός είναι χρεία· η Μαρία όμως εξέλεξε την αγαθή μερίδα, ήτις δεν θέλει αφαιρεθή απ” αυτής.» (Λουκάς 10:41-42)

Μια πιστή γυναίκα παραπονιόταν σε ποιμένα της εκκλησίας ότι δεν μπορούσε να προσφέρει καμιά υπηρεσία, εκτός από το σκούπισμα της εκκλησίας  κάθε Σάββατο. «Αγαπητή μου μην τη νοιώθεις μικρή την υπηρεσία που προσφέρεις, γιατί δεν είναι. Φαντάσου να είμαστε ασκούπιστοι, ποιος θα πατούσε το πόδι του στην εκκλησία; Ο Θεός έχει απόλυτη ανάγκη από τις ασήμαντες στα ανθρώπινα μάτια υπηρεσίες» της απάντησε με σοφία ο ποιμένας. Προσέξατε ποτέ την καταπράσινη χλόη, πως αποτελείται από μικρά-μικρά χορταράκια που μοιάζουν ευτελή αν τα κόψουμε ένα-ένα; Κι όμως όλα μαζί, πόσο όμορφη εικόνα δίνουν, πόσο κατευνάζει την  καρδιά μας  και ξεκουράζει το πνεύμα μας η θέα τους. Η χωμάτινη φύση μας δυσκολεύεται να ξεφύγει από την ποσότητα, από τους αριθμούς, από το μέτρημα. Κι όμως τα μάτια του Θεού περιτρέχουν τη γη, ψάχνοντας να βρει καρδιές υπάκουες, τέλειες μπροστά Του. Πόση απόσταση χωρίζει συχνά τη γνώμη του Κυρίου από τη δική μας! Ας εξασκηθούμε στην υποταγή στο θέλημα του Θεού, κι ας αγνοήσουμε τις δικές μας ανθρώπινες επιλογές, που κλίνουν στις φανταχτερές, στις κοινά αποδεκτές, στις επιβραβεύσιμες υπηρεσίες.

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ