Το καφενείο

0
279

«τούτο γινώσκοντες, ότι ο παλαιός ημών άνθρωπος συνεσταυρώθη, διά να καταργηθή το σώμα της αμαρτίας, ώστε να μη ήμεθα πλέον δούλοι της αμαρτίας· διότι ο αποθανών ηλευθερώθη από της αμαρτίας. Εάν δε απεθάνομεν μετά του Χριστού, πιστεύομεν ότι και θέλομεν συζήσει μετ” αυτού, γινώσκοντες ότι ο Χριστός αναστάς εκ νεκρών δεν αποθνήσκει πλέον, θάνατος αυτόν δεν κυριεύει πλέον. Διότι καθ” ο απέθανεν, απέθανεν άπαξ διά την αμαρτίαν, αλλά καθ” ο ζη, ζη εις τον Θεόν. Ούτω και σεις φρονείτε εαυτούς ότι είσθε νεκροί μεν κατά την αμαρτίαν, ζώντες δε εις τον Θεόν διά Ιησού Χριστού του Κυρίου ημών.» (Ρωμαίους 6:6-11)

Διηγείται κάποιος πιστός άνθρωπος στην ομολογία του. «Το μεγάλο πάθος της ζωής μου ήταν το καφενείο. Όπως ήμουν και οικοδόμος στο επάγγελμα, είχα το χειμώνα μέρες πολλές χωρίς δουλειά. Πήγαινα το πρωί στο καφενείο κι έφευγα το βράδυ. Καφές, τσιγάρο, τάβλι ή χαρτάκι να εναλλάσσονται, και περνούσε έτσι ολόκληρη η μέρα , 6 ώρες, 10 ώρες στο καφενείο! Όταν έφευγα μετά το δεκάωρο, αισθανόμουν να σιχαίνομαι τον εαυτό μου. Δεν θα ξαναπατήσω μονολογούσα κι υποσχόμουνα στον εαυτό μου. Μα την άλλη μέρα, πάλι εκεί, απαραίτητος θαμώνας, να ξημεροβραδιάζομαι με την τράπουλα στο χέρι. Όταν ο Χριστός ήρθε και μου άλλαξε τη ζωή, η πιο μεγάλη ευγνωμοσύνη ήταν γιατί με λύτρωσε από το καφενείο. Απίθανα πάθη έχει επινοήσει ο διάβολος, για να μας κρατά δεμένους και ταλαίπωρους. Συχνά μοιάζουν απλά, εύκολα για να απεξαρτηθείς  με δικές σου δυνάμεις. Ίσως ακόμα και να το θέλεις να λυτρωθείς, η καρδιά σου να το επιθυμεί, αλλά που η δύναμη για να γίνει μπορετό; Ο Ιησούς Χριστός είναι η απάντηση στη δουλεία που μας τυραννάει. Ο Ιησούς Χριστός είναι η λύσει για να σπάσουν τα δεσμά της αμαρτίας. Ο Ιησούς Χριστός είναι το φως, η δύναμη, που μπορεί με το αίμα Του, με τη θυσία Του, να χτίσει μέσα μας ένα νέο άνθρωπο, με νέα καρδιά και μυαλό. Αρκεί να το πιστέψουμε και να το ζήσουμε.

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ