Δύναμη και στήριξη

0
156

«Ιδού, συ ενουθέτησας πολλούς· και χείρας αδυνάτους ενίσχυσας. Οι λόγοι σου υπεστήριξαν τους κλονιζομένους, και γόνατα κάμπτοντα ενεδυνάμωσας.» (Ιώβ 4:3-4)

Ακούμε κάθε μέρα γύρω μας να συμβαίνουν τόσα τραγικά γεγονότα! Μια μάννα είναι συντριμμένη γιατί το εικοσάχρονο παιδί της, που το θεωρούσε έντιμο και καλό, συνελήφθη να κάνει εμπορία ναρκωτικών. Οι γονείς και τα’ αδέλφια ενός δεκαπεντάχρονου τον κλαίνε, γιατί σκοτώθηκε σ’ ένα ατύχημα με πυροβόλο όπλο. Ένας ηλικιωμένος θρηνεί το θάνατο της μοναδικής του κόρης, που τον φρόντιζε και που πέθανε από καρκίνο. Όλοι οι άνθρωποι είναι πληγωμένοι στην ψυχή κι έχουν μια ανάγκη: να βρουν παρηγοριά στον Θεό. Χρειάζονται παρηγοριά και ενθάρρυνση. Χρειάζονται να καταλάβουν ότι η τραγωδία και ο θρήνος δεν είναι σημάδια της δυσμένειας του Θεού. Ο Θεός δεν τους έχει εγκαταλείψει, ούτε τους εχθρεύεται, ούτε τους τιμωρεί.  Αντίθετα, ο Θεός πονάει μαζί τους, τους αγαπά και θέλει να γίνει Πατέρας τους, να Τον εμπιστευθούν και να καταφύγουν σ’ Αυτόν με πίστη. Δεν θα εγκαταλείψει ποτέ αυτούς που Τον εμπιστεύονται. Είναι ψέμα του διαβόλου ότι οι συμφορές οφείλονται στο Θεό. Μας έσπρωξε ο πονηρός στην αμαρτία και στην αποστασία από την αγάπη του Θεού και τώρα που οι συνέπειες έκαναν τη ζωή μας εδώ στη γη κόλαση, προσπαθεί να μας στρέψει ακόμη πιο εναντίον Του και να μας κάνει εχθρούς Του. Όμως όχι! Ο Πατέρας έστειλε τον Υιό Του, τον Ιησού Χριστό, από αγάπη να πεθάνει στη θέση μας, για να μας ενώσει με Τον Πατέρα Θεό. Για να γεμίσει την καρδιά μας από χαρά και ειρήνη, παρ’ όλες τις δυσκολίες και τους πόνους αυτής της γης. Και να έχουμε την ελπίδα και την προοπτική μιας αιωνιότητας κοντά Του, στον Ουρανό, στη δόξα Του, στην άφθονη χαρά Του!

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ