Η ανάγκη να δέσουμε πληγές

0
289

«Και αποκριθείς ο Ιησούς είπεν· Άνθρωπος τις κατέβαινεν από Ιερουσαλήμ εις Ιεριχώ και περιέπεσεν εις ληστάς· οίτινες και γυμνώσαντες αυτόν και καταπληγώσαντες, ανεχώρησαν αφήσαντες αυτόν ημιθανή. Κατά συγκυρίαν δε ιερεύς τις κατέβαινε δι” εκείνης της οδού, και ιδών αυτόν επέρασεν από το άλλο μέρος. Ομοίως δε και Λευΐτης, φθάσας εις τον τόπον, ελθών και ιδών επέρασεν από το άλλο μέρος. Σαμαρείτης δε τις οδοιπορών ήλθεν εις τον τόπον όπου ήτο, και ιδών αυτόν εσπλαγχνίσθη, και πλησιάσας έδεσε τας πληγάς αυτού επιχέων έλαιον και οίνον, και επιβιβάσας αυτόν επί το κτήνος αυτού, έφερεν αυτόν εις ξενοδοχείον και επεμελήθη αυτού· και την επαύριον, ότε εξήρχετο, εκβαλών δύο δηνάρια έδωκεν εις τον ξενοδόχον και είπε προς αυτόν· Επιμελήθητι αυτού, και ό,τι συ δαπανήσης περιπλέον, εγώ όταν επανέλθω θέλω σοι αποδώσει. Τις λοιπόν εκ των τριών τούτων σοι φαίνεται ότι έγεινε πλησίον του εμπεσόντος εις τους ληστάς; Ο δε είπεν· Ο ποιήσας το έλεος εις αυτόν· Είπε λοιπόν προς αυτόν ο Ιησούς· Ύπαγε και συ, κάμνε ομοίως.» (Λουκάς 10:30-37)

Ένας Σαμαρείτης, οδοιπορώντας για την Ιεριχώ, συνάντησε ένα πληγωμένο Ιουδαίο στην άκρη του δρόμου. Κάποιοι άλλοι, υποτίθεται θρησκευόμενοι της εποχής, τον είχαν δει και αυτοί, αλλά προσπέρασαν βιαστικοί, γιατί είχαν άλλες δουλειές και τους ήταν ενόχληση ν’ ασχοληθούν μαζί του. Ο Σαμαρείτης όμως, που τον μισούσαν και τον καταφρονούσαν οι Ιουδαίοι, έδειξε συμπόνια. Έδεσε τις πληγές του, τον ανέβασε στον γάιδαρό του, τον μετέφερε στο πανδοχείο και τον φρόντισε. Το θέλημα του Θεού έρχεται στη ζωή μας με παράξενους τρόπους και συνήθως με τη μορφή μιας «άκαιρης» παρενόχλησης. Ακριβώς την ώρα που νομίζουμε πως τα καθήκοντα της ημέρας τελείωσαν, για παράδειγμα, κι είμαστε έτοιμοι ν’ απολαύσουμε ένα ήρεμο απόγευμα στο σπίτι, κάποιος παίρνει τηλέφωνο ή εμφανίζεται ξαφνικά στην πόρτα μας και ζητάει λίγο από το χρόνο μας. Είναι καλύτερα να σταματήσουμε να βλέπουμε αυτές τις περιπτώσεις ως ενοχλητικές παρεμβάσεις. Αντίθετα, θα πρέπει να τις βλέπουμε ως ευκαιρίες, που ο Θεός μας στέλνει να υπηρετήσουμε κάποιον που έχει ανάγκη να τον ακούσουμε προσεκτικά, να του δείξουμε αγάπη, να τον βοηθήσουμε να έρθει πιο κοντά στο Θεό. Κάποιος πιστός άνθρωπος έγραψε: «Το καθήκον της παρούσης στιγμής είναι η αγάπη». Οτιδήποτε άλλο κι αν έχουμε στο πρόγραμμα, η αγάπη είναι επιτακτικό καθήκον μας. Πάντα θα υπάρχουν πληγωμένοι στην άκρη του δρόμου. Πάντα ο Θεός θα χρειάζεται κάποιον να πάει, να δέσει τις πληγές, να παρηγορήσει, να περιποιηθεί, να δείξει την αγάπη του Χριστού, να στρέψει τις ψυχές στην αγάπη του Ιησού Χριστού. Ας είμαστε πρόθυμοι να το κάνουμε!

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ