Ακάθαρτα χέρια

0
300

«Επειδή όταν οι εθνικοί οι μη έχοντες νόμον πράττωσιν εκ φύσεως τα του νόμου, ούτοι νόμον μη έχοντες είναι νόμος εις εαυτούς, οίτινες δεικνύουσι το έργον του νόμου γεγραμμένον εν ταις καρδίαις αυτών, έχοντες συμμαρτυρούσαν την συνείδησιν αυτών και τους λογισμούς κατηγορούντας ή και απολογουμένους μεταξύ αλλήλων, εν τη ημέρα ότε θέλει κρίνει ο Θεός τα κρυπτά των ανθρώπων διά του Ιησού Χριστού κατά το ευαγγέλιόν μου.» (Ρωμαίους 2:14-16)

Ένας από τους πιο τραγικούς χαρακτήρες του Σαίξπηρ είναι η Λαίδη Μάκμπεθ. Μαθαίνοντας την προφητεία ότι ο σύζυγός της θα γίνει βασιλιάς, τον πείθει να δολοφονήσει τον μονάρχη που ήδη βασιλεύει. Όταν αυτό γίνεται και ο Μάκμπεθ έχει τύψεις, εκείνη τον επιπλήττει για την ενοχή του και τον βοηθά να συγκαλύψει το έγκλημα. Όταν όμως ο άντρας της στρέφεται επιτέλους βασιλιάς, η Λαίδη Μάκμπεθ βασανίζεται από τύψεις η ίδια πλέον, και η ψυχική της υγεία διαταράσσεται. Δεν μπορεί να σταματήσει να πλένει τα χέρια της κι αναρωτιέται: «Αυτά τα χέρια δεν θα γίνουν ποτέ καθαρά;» Στο τέλος η ενοχή την οδηγεί στην αυτοκτονία. Η ενοχή είναι αίσθημα που μας βαραίνει ανεπιστρεπτί. Όλοι μας αισθανόμαστε ένοχοι, όταν παραβιάζουμε το νόμο του Θεού, που είναι γραμμένος μέσα στην καρδιά μας, δηλαδή στη συνείδησή μας. Αν όμως συνεχίσουμε συστηματικά να αμαρτάνουμε με τη θέλησή μας(Εβραίους 6:4-5), η συνείδησή μας πωρώνεται και παύει να μας ελέγχει και να μας κατακρίνει. Η Λαίδη Μάκμπεθ είναι ένα παράδειγμα εφαρμογής του Βιβλικού νόμου «ό,τι σπείρεις, θα θερίσεις» (Γαλάτας 6:7). Την ώρα του πειρασμού, της πρόσκλησης της αμαρτίας, είναι ανάγκη να ακούσουμε τη φωνή της συνείδησής μας, που ο Θεός την έχει βάλει μέσα μας, κι όχι να προσπαθούμε να την φιμώσουμε. Είναι προτιμότερο να αποφύγουμε κάτι, για το οποίο αργότερα θα μετανιώσουμε,  παρά να υποστούμε κατόπιν τις δυσάρεστες συνέπειες αυτού που πράξαμε. Από την ενοχή της αμαρτίας και από τα βρώμικα χέρια, μόνο το αίμα του Ιησού Χριστού μας καθαρίζει(1 Ιωάννη 1:7, Εβραίους 9:14), αν υπάρχει πραγματική, ειλικρινής μετάνοια στην καρδιά μας προς το Θεό(Πράξεις 17:30) και πίστη στο έργο του Σταυρού(Ρωμαίους 3:25-26).

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ