Το παγωτό

0
257

«Φανερά δε είναι τα έργα της σαρκός, τα οποία είναι μοιχεία, πορνεία, ακαθαρσία, ασέλγεια, ειδωλολατρεία, φαρμακεία, έχθραι, έριδες, ζηλοτυπίαι, θυμοί, μάχαι, διχοστασίαι, αιρέσεις, φθόνοι, φόνοι, μέθαι, κώμοι, και τα όμοια τούτων, περί των οποίων σας προλέγω, καθώς και προείπον, ότι οι τα τοιαύτα πράττοντες βασιλείαν Θεού δεν θέλουσι κληρονομήσει. Ο δε καρπός του Πνεύματος είναι αγάπη, χαρά, ειρήνη, μακροθυμία, χρηστότης, αγαθωσύνη, πίστις, πραότης, εγκράτεια· κατά των τοιούτων δεν υπάρχει νόμος. Όσοι δε είναι του Χριστού εσταύρωσαν την σάρκα ομού με τα πάθη και τας επιθυμίας. Εάν ζώμεν κατά το Πνεύμα, ας περιπατώμεν και κατά το Πνεύμα. Μη γινώμεθα κενόδοξοι, αλλήλους ερεθίζοντες, αλλήλους φθονούντες.» (Γαλάτας 5:19-26)

Είχε πέντε μικρά παιδιά. Μια μέρα πήρε το ένα από αυτά μαζί του και κατέβηκε για δουλειές στην πόλη. «Θα σου πάρω», του λέει «ένα παγωτό χωνάκι. Αλλά σε παρακαλώ μην το πεις στα αδελφάκια σου όταν πάμε σπίτι». Έτσι το παιδάκι έφαγε το παγωτό και το πρώτο πράγμα που είπε γυρίζοντας στο σπίτι, τι νομίζετε ότι ήταν; «Ο μπαμπάς μου αγόρασε ένα παγωτό τόσοοο μεγάλο!». Ο καημένος ο πατέρας δεν πρόλαβε να του το υπενθυμίσει και το αποτέλεσμα ήταν τα άλλα τέσσερα να πέσουν πάνω του και να τσακωθούν για τα καλά. Αν κι εμείς οι μεγάλοι, οι πιστοί άνθρωποι του Θεού, χειριζόμαστε τις ιδιαίτερες ευλογίες του Θεού στη ζωή μας με τέτοιο τρόπο σε σχέση προς τα’ αδέλφια μας τα πνευματικά, θα εμποδίσουμε τον Ουράνιο Πατέρα μας να μας τις δίνει. Ας μη ξεσυνεριζόμαστε τους νήπιους αδελφούς μας, αν συμπεριφέρονται ανώριμα, παιδικά. Ας ζητούμε να αυξηθούμε, να ξεπεράσουμε τα της νηπιακής πνευματικής ηλικίας. Ο Κύριος θέλει να μοιραζόμαστε μεταξύ μας τις εμπειρίες μας, να εξομολογούμαστε τις πτώσεις μας  και να συμμεριζόμαστε τις ευλογίες Του. Όμως με τι πνεύμα το κάνουμε, έχει τεράστια σημασία. Εκείνο που φέρνει αναστάτωση είναι ο εγωισμός μας και η φιλοδοξία μας, έστω και ντυμένη με «πνευματικό» ρούχο. Υπάρχει και κάτι ακόμα που πρέπει να φύγει από τη ζωή μας. Η επιπολαιότητα. Τα άγια πράγματα του Θεού τα χειριζόμαστε με σεβασμό, με σοβαρότητα και όχι πρόχειρα και επιπόλαια, γιατί τότε η ζημιά είναι μεγάλη και ο εχθρός μας γελάει.

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ