Εκείνος μας κρατάει!

0
195

«Τα πρόβατα τα εμά ακούουσι την φωνήν μου, και εγώ γνωρίζω αυτά, και με ακολουθούσι. Και εγώ δίδω εις αυτά ζωήν αιώνιον, και δεν θέλουσιν απολεσθή εις τον αιώνα, και ουδείς θέλει αρπάσει αυτά εκ της χειρός μου. Ο Πατήρ μου, όστις μοι έδωκεν αυτά, είναι μεγαλήτερος πάντων, και ουδείς δύναται να αρπάση εκ της χειρός του Πατρός μου. Εγώ και ο Πατήρ εν είμεθα.» (Ιωάννη 10:27-30)

Δυο μικρά κοριτσάκια έπαιζαν με τις κούκλες τους σ’ ένα χριστιανικό σπίτι. Καθώς έπαιζαν, τραγουδούσαν έναν ύμνο που λέει ότι είμαστε ασφαλείς στα χέρια Του Χριστού. «Πως ξέρεις ‘ότι είσαι ασφαλής;» ρώτησε η μικρότερη. «Επειδή κρατώ σφιχτά και με τα δυο μου χέρια το Χριστό», απάντησε η πιο μεγάλη. «Κι αν έρθει ο διάβολος και σου κόψει τα χέρια, τι θα κάνεις;» ρώτησε πάλι η πρώτη, με τη γνωστή απλότητα των μικρών παιδιών. Η μεγαλύτερη το σκέφθηκε λίγο και ύστερα απάντησε με σιγουριά: «Το ξέχασα! Δεν Τον κρατάω εγώ, ο Χριστός με κρατά, και με τα δυο Του χέρια, κι έτσι ο διάβολος δεν μπορεί να με αρπάξει, είμαι ασφαλής!». Αυτά είναι τα λόγια ενός παιδιού, είναι όμως πέρα ως πέρα αληθινά, ειπωμένα από Τον Ίδιο τον Κύριό μας επίσης. Πολλοί άνθρωποι που έχουν αρκετά χρόνια περπατήσει με τον Χριστό στη ζωή τους, χάνουν τη χαρά της σωτηρίας, επειδή δεν συνειδητοποιούν ότι η ασφάλειά τους εξαρτάται από τον Κύριο και όχι από τους ίδιους. Τη σωτηρία μας δεν την άφησε ο Θεός στα δικά μας τα χέρια. Το έργο το έκανε ο Ιησούς Χριστός πλήρες. Ο Γολγοθάς, ο Σταυρός, το Αίμα, η Ανάσταση, όλο έργο δικό Του. Έτσι ακριβώς και το να μας κρατήσει μέχρι τέλους ασφαλείς κοντά Του και να μας πάρει στην αιώνια χαρά του Ουρανού, είναι κι αυτό έργο δικό Του. Η δική μας αίσθηση ανασφάλειας έχει δυο λόγους: Πρώτον γιατί στηριζόμαστε στον εαυτό μας, κι αυτό είναι αμαρτία, είναι εγωισμός. Και δεύτερον, γιατί δεν έχουμε σωστή σχέση μαζί Του, σχέση υπακοής στο Λόγο Του, σχέση άμεσης εξάρτησης σε κάθε βήμα της καθημερινής μας ζωής, γι’ αυτό φοβόμαστε μην Τον χάσουμε. Το μόνο που χρειάζεται είναι πίστη!

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ