Μοναδική παρηγοριά!

0
142

«Ευλογητός ο Θεός και Πατήρ του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, ο Πατήρ των οικτιρμών και Θεός πάσης παρηγορίας, ο παρηγορών ημάς εν πάση τη θλίψει ημών, διά να δυνάμεθα ημείς να παρηγορώμεν τους εν πάση θλίψει διά της παρηγορίας, με την οποίαν παρηγορούμεθα ημείς αυτοί υπό του Θεού· διότι καθώς περισσεύουσι τα παθήματα του Χριστού εις ημάς, ούτω διά του Χριστού περισσεύει και η παρηγορία ημών. Και είτε θλιβόμεθα, θλιβόμεθα υπέρ της παρηγορίας σας και σωτηρίας της ενεργουμένης διά της υπομονής των αυτών παθημάτων, τα οποία και ημείς πάσχομεν· είτε παρηγορούμεθα, παρηγορούμεθα υπέρ της παρηγορίας σας και σωτηρίας· και η ελπίς, την οποίαν έχομεν, είναι βεβαία υπέρ υμών· επειδή εξεύρομεν ότι καθώς είσθε κοινωνοί των παθημάτων, ούτω και της παρηγορίας.» (2 Κορινθίους 1:3-7)

Μια οικογένεια έχασε το ένα από τα τρία παιδιά της, μετά από μια πολύχρονη, επίπονη, γεμάτη ταλαιπωρία για το παιδί ασθένεια. «Εκείνη την εποχή ο πόνος ήταν τόσος», διηγείται ο πατέρας, «που κυριολεκτικά λουζόμουν στα δάκρυά μου. Το μαξιλάρι μου τα βράδια ήταν μονίμως μούσκεμα. Και όλη μέρα τα μάτια μου έτρεχαν. Ο Θεός ετοίμασε το παιδί μας, και η καρδιά του ανήκε σ’ Εκείνον. Είχε κάνει προσωπικό του Σωτήρα και Κύριο τον Ιησού Χριστό και ξέρουμε πως είναι κοντά Του, στον Ουρανό. Μα ο πόνος του χωρισμού ήταν μεγάλος. Τώρα έχει περάσει καιρός και κλαίμε πιο αραιά. Έχω όμως μέσα μου ισχυρή την πεποίθηση πως εκείνη την τραγική περίοδο γνώρισα Τον Κύριο από πιο κοντά. Η οικειότητα που απέκτησα μαζί Του, η ελπίδα μου που εναπόθεσα στο Πρόσωπό Του, η λαχτάρα με την οποία στεκόμουν σε προσευχή μπροστά Του, ήταν βιώματα που δεν ανταλλάσσονται. Αυτός ήταν το φως μου, μέσα στην κάθε δύσκολη μέρα. Μέσα στη θλίψη αφεθήκαμε στην παρηγοριά του, αλλά και στην απόλυτη κυριότητά Του. Πολύτιμος Κύριος, πολύτιμο το θέλημά Του!» Ο Ιησούς Χριστός είναι η Ανάσταση και η Ζωή! Έχει όλη τη δύναμη και την εξουσία στα χέρια Του. Κι αν ακόμα οι βουλές Του μας πονούν, και τότε πάλι αναπαυόμαστε στην γλυκιά παρηγοριά Του. Είναι ο Θεός κάθε παρηγοριάς, που χύνει βάλσαμο στην πληγή μας. Ο Χριστός είναι ο Σωτήρας μας, που πέρασε κάθε πειρασμό, βάσταξε τις αρρώστιες μας και φορτώθηκε τη θλίψη μας. Μας καταλαβαίνει, μας συμπαθεί, μας σηκώνει στην αγκαλιά Του τις δύσκολες ώρες. Κι αν χάσουμε, κι αν στερηθούμε, κι αν πενθήσουμε, είμαστε μακάριοι γιατί στηριζόμαστε στη μοναδική παρηγοριά Τουκαι στην ελευθερία που με το Αίμα Του μας χάρισε!

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ