Το πέταγμα του αετού

0
107

«Δεν εγνώρισας; δεν ήκουσας, ότι ο αιώνιος Θεός, ο Κύριος, ο Ποιητής των άκρων της γης, δεν ατονεί και δεν αποκάμνει; δεν εξιχνιάζεται η φρόνησις αυτού. Δίδει ισχύν εις τους ητονημένους και αυξάνει την δύναμιν εις τους αδυνάτους. Και οι νέοι θέλουσιν ατονήσει και αποκάμει, και οι εκλεκτοί νέοι θέλουσιν αδυνατήσει παντάπασιν· αλλ” οι προσμένοντες τον Κύριον θέλουσιν ανανεώσει την δύναμιν αυτών· θέλουσιν αναβή με πτέρυγας ως αετοί· θέλουσι τρέξει και δεν θέλουσιν αποκάμει· θέλουσι περιπατήσει και δεν θέλουσιν ατονήσει.» (Ησαϊας 40:28-31)

Στη βιτρίνα ενός καταστήματος που πουλούσε ζωάκια για το σπίτι, ένας βασιλικός γυπαετός, φυλακισμένος στο κλουβί του, περίμενε υποψήφιο αγοραστή. Τώρα, που βρέθηκε εκεί, δύσκολο να μαθευτεί. Ώσπου κάποιος μια μέρα κατέβηκε από το ακριβό του αυτοκίνητο κι αγόρασε τον αετό έναντι ενός διόλου ευκαταφρόνητου ποσού. Επόμενο βήμα γι’ αυτόν τον λάτρη της φύσης ήταν να εντάξει το πουλί στο περιβάλλον που για καιρό στερήθηκε. Έκοψε τους χαλκάδες και τα διακριτικά, το έπιασε στα χέρια του και του έδωσε μια δυνατή ώθηση προς τα πάνω, πετώντας το ψηλά. Του κάκου προσπάθησε έτσι πολλές φορές να ξυπνήσει τα μουδιασμένα του φτερά. Μετά από τόσο καιρό στην αιχμαλωσία, έπεφτε άχαρα κι άγαρμπα στο έδαφος, θαρρείς και είχε ξεχάσει να πετάει. Τότε ο άνθρωπος αποφασισμένος να βοηθήσει με κάθε μέσο, πήρε το πουλί κι ανέβηκε σε μια βουνοκορφή, σε μεγάλο ύψος, σ’ ένα μέρος που κρεμόταν κυριολεκτικά πάνω από μια βαθιά χαράδρα. Έπιασε τον αετό και τον πέταξε με δύναμη ψηλά. Το πουλί έδειξε να κρημνίζεται για λίγο στο κενό, μα ξαφνικά οι μνήμες και το ένστικτο λειτούργησαν. Άνοιξε τα φτερά του – ίσαμε ένα μέτρο πλάτος το άνοιγμα – και χάθηκε στον ορίζοντα χτυπώντας τα ανάλαφρα στον αέρα. Μήπως η ζωή μας μοιάζει με τον αετό της ιστορίας μας; Φτιαχτήκαμε για να σχίζουμε τους αιθέρες της πίστης των υποσχέσεων και αποκαλύψεων του Θεού Πατέρα μας. Αν μένουμε καθηλωμένοι στο χώμα, μουδιασμένοι από την αιχμαλωσία στο κλουβί των συναισθημάτων μας, της λογικής μας και της απιστίας μας, ας ξεφύγουμε πια απ’ όλα αυτά κι ας αφεθούμε στα χέρια Του για να μας ελευθερώσει, να μας ανυψώσει, να μας χαρίσει και πάλι τον Ουρανό Του!

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ