Άδικα τις πέρασα!

0
182

«Μη μεριμνάτε περί μηδενός, αλλ” εν παντί πράγματι ας γνωρίζωνται τα ζητήματά σας προς τον Θεόν μετ” ευχαριστίας διά της προσευχής και της δεήσεως. Και η ειρήνη του Θεού η υπερέχουσα πάντα νούν θέλει διαφυλάξει τας καρδίας σας και τα διανοήματά σας διά του Ιησού Χριστού. Το λοιπόν, αδελφοί, όσα είναι αληθή, όσα σεμνά, όσα δίκαια, όσα καθαρά, όσα προσφιλή, όσα εύφημα, αν υπάρχη τις αρετή και εάν τις έπαινος, ταύτα συλλογίζεσθε· εκείνα τα οποία και εμάθετε και παρελάβετε και ηκούσατε και είδετε εν εμοί, ταύτα πράττετε και ο Θεός της ειρήνης θέλει είσθαι μεθ” υμών.» (Φιλιππησίους 4:6-9)

Λένε πως η ζωή είναι ζυμωμένη με τον πόνο. Δυστυχώς πολλές φορές πονάμε και φοβόμαστε άδικα. Πιεζόμαστε και αγχωνόμαστε χωρίς λόγο. Βάζουμε με το νου μας χίλια δυο που μπορούν να μας συμβούν στο μέλλον και φορτωνόμαστε βάρη που δεν μας ανήκουν. Ένας χριστιανός που βρισκόταν στο επιθανάτιο κρεβάτι του, εξομολογήθηκε σ’ ένα γνωστό του πρόσωπο: «Πέρασα πολλά βάσανα και στενοχώριες στη ζωή μου. Τα περισσότερα όμως αφορούσαν πράγματα που ποτέ δεν μου συνέβησαν. Άδικα τις πέρασα αυτές τις στενοχώριες!». Όχι μόνο άδικα, μα και ανόητα, να έχεις Κύριο πρόθυμο να σηκώσει όλα σου τα βάρη, και εσύ να τα κρατάς επάνω σου με αγωνία. Σαν την ιστορία του χωριάτη που ανέβηκε στο κάρο που του πρόσφεραν για να μεταφερθεί αυτός και τα ξύλα που κουβαλούσε ξεκούραστα, κι αυτός ο κακομοίρης κρατούσε τα ξύλα αγκαλιά, για να μην … κουράσει το ζώο του ξένου ανθρώπου!  Γιατί να ανησυχούμε με το αν και το θα, τη στιγμή που ο αγαπημένος μας Κύριος φροντίζει για μας με τόση σοφία; Μόνο ευχαριστία θα γεμίζει την καρδιά μας, αν Του τα εμπιστευθούμε όλα. Ούτε πονοκέφαλο; Ούτε έλεος, ούτε όλα τα επακόλουθα της έντασης. Μόνο χαρά και δοξολογία στο Θεό μας! Πόσο ζηλευτά λυτρωμένος είναι ο άνθρωπος που άφησε κάθε φροντίδα και μέριμνα στον Ιησού Χριστό κι εκείνος αναπαύεται μέσα στο αγαθό θέλημα του Κυρίου!

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ