Καλά νέα, κακά νέα

0
288

«Ας ήναι αι οσφύες σας περιεζωσμέναι και οι λύχνοι καιόμενοι· και σεις όμοιοι με ανθρώπους, οίτινες προσμένουσι τον κύριον αυτών, πότε θέλει επιστρέψει εκ των γάμων, διά να ανοίξωσιν ευθύς εις αυτόν όταν έλθη και κρούση. Μακάριοι οι δούλοι εκείνοι, τους οποίους ελθών ο κύριος θέλει ευρεί αγρυπνούντας. Αληθώς σας λέγω, ότι θέλει περιζωσθή και καθίσει αυτούς εις την τράπεζαν, και ελθών εις το μέσον θέλει υπηρετήσει αυτούς. Και εάν έλθη εν τη δευτέρα φυλακή και εν τη τρίτη φυλακή έλθη και εύρη ούτω, μακάριοι είναι οι δούλοι εκείνοι. Τούτο δε γινώσκετε, ότι εάν ήξευρεν ο οικοδεσπότης ποίαν ώραν ο κλέπτης έρχεται, ήθελεν αγρυπνήσει και δεν ήθελεν αφήσει να διορυχθή ο οίκος αυτού. Και σεις λοιπόν γίνεσθε έτοιμοι· διότι καθ” ην ώραν δεν στοχάζεσθε, έρχεται ο Υιός του ανθρώπου.» (Λουκάς 12:35-40)

Μια δασκάλα λέει στους μικρούς μαθητές της: «Παιδιά, θα πάω στο γραφείο για λίγα λεπτά. Δεν θα αργήσω. Είμαι σίγουρη πως δεν θα υπάρξει πρόβλημα. Εσείς θα κάνετε τις εργασίες σας όσο λείπω». Περνούν 5 λεπτά, μετά 10, μετά 15. Ξαφνικά η δασκάλα επιστρέφει. Και βρίσκει ένα πιτσιρίκο να πετάει τη γόμα του σ’ ένα κοριτσάκι, που λύνει τις ασκήσεις των μαθηματικών της. Κι ένα άλλο αγοράκι να είναι όρθιο πάνω στο γραφείο της και να κάνει γκριμάτσες. Όλοι οι υπόλοιποι μαθητές, που κάθονται ήσυχα και κάνουν τις ασκήσεις τους, χαίρονται που γύρισε η δασκάλα. Τα δυο άτακτα αγοράκια όμως, εύχονται να μην είχε έρθει ακόμα. Ο Χριστός ξανάρχεται! Αυτό είναι μια υπόσχεση και μια προειδοποίηση μαζί, μέσα στην Καινή Διαθήκη. Είναι καλά νέα, αλλά και κακά νέα, ανάλογα με το ποιος ακούει αυτά τα λόγια και σε τι πνευματική κατάσταση βρίσκεται. Ποια είναι η σχέση του με Τον Ιησού Χριστό και τι έχει κάνει με τις αμαρτίες του. Αν τις έχει καταδικάσει και τις έχει φέρει με μετάνοια και πίστη στο Σταυρό του Χριστού, έχουν φύγει από τη μέση και δεν τις κουβαλάει βαριά πάνω του. Άρα είναι έτοιμος να πάει μαζί με τον Κύριο στον Ουρανό, στη δόξα, στη χαρά! Όποιος όμως καταγίνεται με τα γήινα και έχει αμελήσει τη χάρη και την αγάπη του Θεού, έχει βαρίδια στα πόδια του, που δεν τον αφήνουν να ξεκολλήσει από εδώ κάτω. Γι’ αυτόν ο Χριστός είναι ανεπιθύμητος επισκέπτης. Εύχεται να μην έρθει ποτέ. Μα είτε το ευχόμαστε είτε όχι, ο Χριστός ξανάρχεται. Μπορεί να έρθει σύντομα. Και θα είναι εντελώς ξαφνικά. Να πάρει τους δικούς Του, μαζί Του για πάντα, στην αιώνια γιορτή του Ουρανού. Ας είμαστε έτοιμοι να Τον υποδεχτούμε, να μας πάρει κι εμάς μαζί Του. Έτοιμοι όχι μόνο την Κυριακή το πρωί, που ακούμε το κήρυγμα κι ενθουσιαζόμαστε, αλλά και μέσα στη βδομάδα, στην καθημερινότητά μας.

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ