«Μακάριος εκείνος, του οποίου συνεχωρήθη η παράβασις, του οποίου εσκεπάσθη η αμαρτία.
 Μακάριος ο άνθρωπος, εις τον οποίον ο Κύριος δεν λογαριάζει ανομίαν και εις του οποίου το πνεύμα δεν υπάρχει δόλος.» (Ψαλμός 32:1-2)

Διηγείται ένας ιεραπόστολος που υπηρέτησε το Θεό πολλά χρόνια στην Αφρική: Ο Πίπα ήταν ο μαγο-γιατρός του χωριού, γνωστός και φανατικός εχθρός του Ευαγγελίου από χρόνια. Ένα βράδυ, όμως, πλησίασε τον ιεραπόστολο και του είπε: «Έχεις δίκαιο σε όσα λες. Είμαι ένας ασεβής. Εσύ δεν ξέρεις πόση αμαρτία κρύβω μέσα μου». Και δείχνοντας με το χέρι του το μέρος της καρδιάς είπε αναστενάζοντας: «Εδώ μέσα βρίσκεται μια πηγή αμαρτιών». Λίγες μέρες αργότερα ο Πίπα αρρώστησε βαριά. Ήταν ετοιμοθάνατος. Ο ιεραπόστολος πήγε να τον δει. «Πως νοιώθεις;» τον ρώτησε. «Έχω τέλεια ειρήνη στην καρδιά μου». «Τέλεια ειρήνη; Που τη βρήκες; Όλη σου τη ζωή έζησες χωρίς Θεό, χωρίς Σωτήρα». Ο πρώην μάγος χαμογέλασε: «Κι όμως, έχω ειρήνη. Δε μας διάβασες εσύ ο ίδιος πρόσφατα από το βιβλίο του Θεού ότι ο Ιησούς Χριστός ήρθε στη γη για να σώσει αμαρτωλούς; Ε! λοιπόν, εγώ είμαι αμαρτωλός. Του ζήτησα να με σώσει και να με πάρει στον Ουρανό και τώρα έχω τέλεια ειρήνη ότι θα το κάνει!». Θα έρθουν από Ανατολή και Δύση άνθρωποι, σαν αυτόν τον μαγο-γιατρό, άσχετοι και άγριοι, και θα καθίσουν στη βασιλεία του Θεού. Κι εμείς, οι πολιτισμένοι κάτοικοι των χριστιανικών χωρών, που εφησυχάζουμε στην πατροπαράδοτη «πίστη» μας και στην υποτιθέμενη καλοσύνη μας, θα μείνουμε απέξω. Είναι φοβερό ν’ ακούσει κανείς από το στόμα του Κυρίου εκείνο το: «Ουδέποτε σας εγνώρισα». Ταπείνωση, μετάνοια, διάθεση υπακοής στο θέλημα του Θεού. Έτσι το έργο του Χριστού θα γίνει πραγματικότητα στη ζωή μας.