Στέμματα και μπαλτάδες

0
302

« εωσού εισελθών εις το αγιαστήριον του Θεού, ενόησα τα τέλη αυτών. Συ βεβαίως έθεσας αυτούς εις τόπους ολισθηρούς· έρριψας αυτούς εις κρημνόν. Πως διά μιας κατήντησαν εις ερήμωσιν Ηφανίσθησαν, απωλέσθησαν υπό αιφνιδίου ολέθρου.» (Ψαλμός 73:17-19)

Κάποιος είχε την επιθυμία, μια και βρέθηκε στο Λονδίνο, να δει τα στέμματα, που φόρεσαν οι Άγγλοι βασιλιάδες. Τα κοίταζε μέσα στις βιτρίνες και θαύμαζε τα διαμάντια και τις άλλες πολύτιμες πέτρες, με τις οποίες ήταν στολισμένα. Μετά σκέφτηκε τα κεφάλια που φόρεσαν τα καταπληκτικά αυτά διαδήματα. Και σε λίγο, σαν είδε στον Πύργο του Λονδίνου το μεγάλο κούτσουρο και τον τρομερό μπαλτά, με τον οποίο αποκεφάλιζαν τους ευγενείς, σκέφθηκε πόσα από αυτά τα κεφάλια, που φόρεσαν αυτά τα στέμματα, μετά έπεσαν από το τσεκούρι του δήμιου! Στη ζωή αυτή τίποτε δεν είναι σταθερό. Τις μέρες της δόξας τις διαδέχονται μέρες θλίψης ή και θάνατος. Στον κόσμο τούτο πολλές φορές ζηλεύουμε κάποιους μεγάλους ανθρώπους, που θα θέλαμε να είχαμε την τύχη τους, χωρίς να ξέρουμε δραματικές λεπτομέρειες της ζωής τους. Τίποτε από όσα βλέπεις γύρω σου στον κόσμο αυτό μη ζηλέψεις. Ζήλεψε μόνο και ζήτησε από το Θεό να σου χαρίσει το Χριστό στην καρδιά σου. Να ζήσεις τη δική Του ζωή μέσα σου. Είναι το μόνο που αξίζει, και μένει. Αν θέλεις τα πόδια σου να πατούν γερά σε στέρεο έδαφος, στηρίξου στον Σωτήρα σου και σε όσα Εκείνος σου δίνει. Όλα τα άλλα δεν είναι, παρά ένας γλιστερός κατήφορος.

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ