Η προσποίηση του εχθρού

0
197

«Το λοιπόν, αδελφοί μου, ενδυναμούσθε εν Κυρίω και εν τω κράτει της ισχύος αυτού. Ενδύθητε την πανοπλίαν του Θεού, διά να δυνηθήτε να σταθήτε εναντίον εις τας μεθοδείας του διαβόλου· διότι δεν είναι η πάλη ημών εναντίον εις αίμα και σάρκα, αλλ” εναντίον εις τας αρχάς, εναντίον εις τας εξουσίας, εναντίον εις τους κοσμοκράτορας του σκότους του αιώνος τούτου· εναντίον εις τα πνεύματα της πονηρίας εν τοις επουρανίοις. Διά τούτο αναλάβετε την πανοπλίαν του Θεού, διά να δυνηθήτε να αντισταθήτε εν τη ημέρα τη πονηρά και αφού καταπολεμήσητε τα πάντα, να σταθήτε. Σταθήτε λοιπόν περιεζωσμένοι την οσφύν σας με αλήθειαν και ενδεδυμένοι τον θώρακα της δικαιοσύνης και έχοντες υποδεδημένους τους πόδας με την ετοιμασίαν του ευαγγελίου της ειρήνης· επί πάσι δε αναλάβετε την ασπίδα της πίστεως, διά της οποίας θέλετε δυνηθή να σβέσητε πάντα τα βέλη του πονηρού τα πεπυρωμένα· και λάβετε την περικεφαλαίαν της σωτηρίας και την μάχαιραν του Πνεύματος, ήτις είναι ο λόγος του Θεού.» (Εφεσίους 6:10-17)

Η αρκτική πολική αρκούδα τρέφεται αποκλειστικά με φώκιες. Για να μπορέσει να βρει τροφή, πολλές φορές χρησιμοποιεί τεχνάσματα. Αν η τρύπα στον πάγο, απ’ όπου η φώκια θα πάρει το φαγητό της, δεν είναι πολύ μακριά από την όχθη, η πολική αρκούδα παίρνει βαθειά αναπνοή, γλιστράει κάτω από το νερό και κολυμπάει μέχρι την τρύπα που είναι η φώκια. Εκεί μιμείται τις κινήσεις του ψαριού, τρίβοντας απαλά το κάτω μέρος του πάγου. Όταν η φώκια αντιλαμβάνεται το θόρυβο, βουτάει ελπίζοντας να βρει τροφή, αντ’ αυτού όμως βρίσκεται ξαφνικά εγκλωβισμένη μέσα στην αγκαλιά του εχθρού της. Ο διάβολος, ο εχθρός της ψυχής μας, μας ξεγελάει με παρόμοιο τρόπο. Μας ρίχνει το δόλωμα μιας φαινομενικά ακίνδυνης ευχαρίστησης και μεταμφιέζει την ασχήμια της αμαρτίας, ώστε να φαίνεται ελκυστική. Έπειτα, όταν πια θα έχουμε υποκύψει στον πειρασμό, μας πιάνει μέσα στην παγίδα του και ποιος μπορεί να μας ελευθερώσει από το θανατερό του αγκάλιασμα; Μόνο ο Ιησούς Χριστός τον νίκησε και πάνω στο Σταυρό πλήρωσε το δικό μας τίμημα, για τη δική μας απελευθέρωση από την δύναμη της αμαρτίας (Ρωμαίους 6:18,22, 7:24-25). Πλήρωσε με το αίμα Του! Μας αγόρασε από την εξουσία του διαβόλου και μας έκανε παιδιά του Θεού (1 Ιωάννη 3:1, Εφεσίους 1:5). Αν το πιστέψουμε, αν παραδεχτούμε την αμαρτία μας και την καταδικάσουμε, το έργο του Σταυρού γίνεται δικό μας. Έργο θανάτου και ανάστασης. Θανάτου του παλιού ανθρώπου, με τις επιθυμίες του και τα πάθη του τα αμαρτωλά, και ανάστασης μιας καινούριας ζωής μέσα μας, της ζωής του Χριστού. Επειδή όμως ο κίνδυνος δεν παύει, με πειρασμούς και παγίδες πολλές, μας προσφέρει ο Θεός μια πανοπλία, για να την φορέσουμε και να αντιμετωπίσουμε τα βέλη του εχθρού.

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ