Πως κάνουμε τη δουλειά μας

0
196

«Και παν ό,τι αν πράττητε, εκ ψυχής εργάζεστε, ως εις τον Κύριον και ουχί εις ανθρώπους, εξεύροντες ότι από του Κυρίου θέλετε λάβει την ανταπόδοσιν της κληρονομίας· διότι εις τον Κύριον Χριστόν δουλεύετε. Όστις όμως αδικεί, θέλει λάβει την αμοιβήν της αδικίας αυτού, και δεν υπάρχει προσωποληψία.» (Κολοσσαείς 3:23-25)

«Πάντα όσα εύρη η χειρ σου να κάμη, κάμε κατά την δύναμίν σου· ….» (Εκκλησιαστής 9:10)

Τρεις άντρες δούλευαν σκληρά σε μια οικοδομή. Κάποιος ρώτησε τι κάνουν. «Ανακατεύω το τσιμέντο», είπε ο ένας. «Δουλεύω για να χτίσω αυτόν τον μεγάλο τοίχο», είπε ο δεύτερος. Ο τρίτος όμως απάντησε: «Χτίζω ένα ναό για τη δόξα του Θεού». Αυτοί οι τρεις άντρες θα μπορούσαν κάλλιστα να εργάζονται σε ένα εργοστάσιο, να βρίσκονται πίσω από ένα ταμείο ή σε οποιαδήποτε άλλη απασχόληση. Οι περισσότεροι άνθρωποι δουλεύουν για να βγάλουν τα προς το ζην, να αποκτήσουν πλούτο ή να αισθανθούν επιτυχημένοι. Αυτό όμως που δίνει στη δουλειά μας πραγματική αξία δεν είναι το προϊόν που παράγουμε ή την υπηρεσία που προσφέρουμε, αλλά η διαδικασία του κόπου αυτή καθ’ εαυτή, να κάνουμε δηλαδή την εργασία μας έτσι ώστε να δοξάζεται ο Θεός. Αν αγαπούμε τον Θεό, αν έχουμε επιλέξει να ακολουθήσουμε τον Ιησού Χριστό και αν ζήσουμε γι’ Αυτόν σ’ αυτό τον κόσμο, σκοπός μας είναι να δοξάζουμε τον Θεό με ό,τι κάνουμε και με ό,τι καταπιανόμαστε. Αν το δούμε έτσι, ότι τη δουλειά μας τη χάρισε ο Πατέρας μας ο Ουράνιος, θα την εκτιμήσουμε πολύ περισσότερο και θα πάψουμε να την κάνουμε βαριεστημένα ή γκρινιάρικα. Θα είμαστε ευγνώμονες γι’ αυτήν, θα εργαζόμαστε με κέφι και με ζήλο και θα προσπαθούμε να δώσουμε τον καλύτερο εαυτό μας. Θα δουλεύουμε, όχι για τον εργοδότη μας ή για τον πελάτη μας, αλλά για τον Κύριό μας, σαν να ήταν Αυτός ο εργοδότης μας. Και αυτό είναι που θα κάνει τη μεγάλη διαφορά. Ας μην ξεχνάμε, ότι τώρα, σ’ αυτή τη ζωή, μας δίνεται ο χρόνος να εργαστούμε για την αιωνιότητα. Να δουλέψουμε όχι μόνο για το καθημερινό μας ψωμί, αλλά για να κερδίσουμε ψυχές για τη Βασιλεία του Θεού!

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ