Σπασμωδικές προσπάθειες

0
224

«πόσον στοχάζεσθε χειροτέρας τιμωρίας θέλει κριθή άξιος ο καταπατήσας τον Υιόν του Θεού και νομίσας κοινόν το αίμα της διαθήκης, με το οποίον ηγιάσθη, και υβρίσας το Πνεύμα της χάριτος;» (Εβραίους 10:29)

Από την ομολογία ενός πιστού, τώρα μεγάλου ανθρώπου: Θυμάμαι πως κάποτε στο Γυμνάσιο έπαθα μια πανωλεθρία στο μάθημα των Γαλλικών στους διαγωνισμούς. Είχα γράψει καλά, μα ήθελα να γράψω και τις εξαιρέσεις κάποιου κανόνα και άνοιξα την γκραμαίρ. Μα καθώς έψαχνα, συνελήφθην. Μου σημείωσαν την κόλλα. Ήταν η πρώτη φορά που μου συνέβαινε κάτι τέτοιο. Έπαθα σύγχυση. Δεν το ανεχόμουν. Κάποιοι συμμαθητές παρεκάλεσαν τον καθηγητή να σβήσει την μονογραφή. Δεν το έκανε, και το έκανα μόνος μου. Καταλαβαίνετε, σαν είδε την υπογραφή του σβησμένη από μένα! Εφτά μέρες αποβολή και διαγωγή «κοσμία». Και σαν χριστιανοί δε εμπιστευόμαστε στον Θεό και προσπαθούμε με δικούς μας τρόπους, κατεργάρικους συνήθως, να επιτύχουμε αυτό που δωρεάν προσφέρει ο Κύριος. Ο Θεός θέλει να δείξει την αγάπη Του σε μας, μα εμείς σηκώνουμε οδοφράγματα εναντίον της. Ο Θεός θέλει να δείξει την στοργή Του σε μας, μα εμείς γυρίζουμε αλλού το πρόσωπό μας. Γιατί να προσπαθούμε να «κάνουμε τους καλούς» μπροστά στο Θεό, τη στιγμή που γνωρίζει πιο καλά από εμάς τους ίδιους μέσα στα τρίσβαθα της ψυχής μας; Γιατί δεν αφηνόμαστε στα πλαστουργά χέρια της αγάπης Του να μας διαμορφώσει κατά τα άγια σχέδιά Του;

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροΟ ραδιοπομπός
Επόμενο άρθροΟι λογαριασμοί

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ