Ο πρώτος που θα δω!

0
159

«Ίδετε οποίαν αγάπην έδωκεν εις ημάς ο Πατήρ, ώστε να ονομασθώμεν τέκνα Θεού. Διά τούτο ο κόσμος δεν γνωρίζει ημάς, διότι δεν εγνώρισεν αυτόν. Αγαπητοί, τώρα είμεθα τέκνα Θεού, και έτι δεν εφανερώθη τι θέλομεν είσθαι· εξεύρομεν όμως ότι όταν φανερωθή, θέλομεν είσθαι όμοιοι με αυτόν, διότι θέλομεν ιδεί αυτόν καθώς είναι. Και πας όστις έχει την ελπίδα ταύτην επ” αυτόν καθαρίζει εαυτόν, καθώς εκείνος είναι καθαρός.» (1 Ιωάννη 3:1-3)

Στην τάξη του σχολείου υπήρχε ένα κορίτσι τυφλό. Οι άλλοι ένοιωθαν οίκτο για το κορίτσι αυτό. Αλλά εκείνο δεν έδειχνε δυστυχισμένο και σιγά-σιγά έπαψαν να το λυπούνται. Η πραγματικότητα ήταν ότι αγαπούσε τον Ιησού Χριστό και η καρδιά της ήταν γεμάτη απ’ Αυτόν, Τον είχε Σωτήρα της και Κύριό της, γι’ αυτόν ήταν χαρούμενη, παρά τη δύσκολη κατάστασή της. «Νοιώθω πως είμαι ο πιο ευλογημένος άνθρωπος από όλους εσάς», τους εξομολογήθηκε μια μέρα. Απορημένοι την ρώτησαν γιατί: «Γιατί δεν έχω δει το πρόσωπο κανενός. Κι όταν θα πάω στον Ουρανό, το πρώτο που θα δω θα είναι το γλυκό Πρόσωπο του Ιησού Χριστού, του Σωτήρα μου!». Το να είσαι παιδί του Θεού αληθινό, αυτό είναι το πιο δυνατό. Το να είσαι λυτρωμένος του Χριστού, σίγουρος για τη σωτηρία σου, αυτό είναι το πιο δυσεύρετο. Το να ακουμπάς με πίστη στον Ιησού Χριστό και να νοιώθεις ασφαλής κοντά Του, αυτό είναι το πιο χαρούμενο. Η σωτηρία Του είναι για όλους. Η αγάπη Του αγκαλιάζει όλους. Η θυσία του Σταυρού Του προσφέρεται σε όλους. Οι υποσχέσεις Του απευθύνονται σε όλους. Στον καθένα ξεχωριστά. Σε σένα! Θα Τον δούμε καθώς είναι! Δεν θα υπάρχει πια πόνος και θλίψη και ταραχή. Το γλυκό Του Πρόσωπο θα είναι για μας Φως, και αγάπη, και χαρά, και ειρήνη, και ό,τι πόθησε η καρδιά μας και πουθενά δεν μπόρεσε να το βρει!

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ