Κονσέρβες

0
292

«Ο δε είπε προς αυτόν· Άνθρωπος τις έκαμε δείπνον μέγα και εκάλεσε πολλούς· και απέστειλε τον δούλον αυτού τη ώρα του δείπνου διά να είπη προς τους κεκλημένους· Έρχεσθε, επειδή πάντα είναι ήδη έτοιμα.» (Λουκάς 14:16-17)

Ήταν νιόπαντροι κι έκαναν το πρώτο τους … ταξίδι στο σούπερ μάρκετ της γειτονιάς, για να γεμίσουν το καινούριο τους ψυγείο. Ξαφνικά κοιτάζει η κοπέλα και τι να δει! Ο άντρας της είχε μαζέψει στο καρότσι ένα σωρό κονσέρβες με έτοιμα γεύματα. «Μα τι κάνεις εκεί; Τι τις θέλεις τις κονσέρβες; Αφού τώρα θα σου μαγειρεύω εγώ, δεν θα είσαι πια εργένης». «Ναι, αλλά σίγουρα ξέρεις να μαγειρεύεις; Και που ξέρω εγώ αν θα μου αρέσουν; Ας έχω τις κονσέρβες μου για εξασφάλιση». Τι προσβολή! Η καημένη δεν ξαναείπε τίποτα. Μόλις όμως μαγείρεψε το πρώτο τους φαγάκι, εκείνος έμεινε τόσο ενθουσιασμένος, που δεν ξαναγύρισε να κοιτάξει τις κονσέρβες ποτέ! Πόσο προσβάλλουμε κι εμείς το Θεό! Μας κάλεσε σ’ ένα δείπνο σωτηρίας, σε δόξα Ουράνια και γιορτή ατέλειωτη. Κι εμείς κοιτάζουμε κάτι να ετοιμάσουμε, κάτι να συνεισφέρουμε, για να σιγουρευτούμε. Στηριζόμαστε στον εαυτό μας, στις καλοσύνες μας, στα καλά μας έργα, για να κερδίσουμε τη σωτηρία μας. Είναι τόσο βέβηλα όλα αυτά. Εκείνος έδωσε το αίμα του μονογενούς Υιού Του στο Σταυρό. Δεν γινόταν διαφορετικά. Έκανε ένα έργο τέλειο και τελειωμένο. Μας προσφέρει μια σωτηρία πλήρη και θαυμαστή. Και ζητάει να Του δώσουμε όλη μας την καρδιά. Να Τον εμπιστευθούμε απόλυτα. Να ακουμπήσουμε τους εαυτούς μας με όλη μας την πίστη επάνω Του. Να Τον αφήσουμε να δουλέψει μέσα μας με το Πνεύμα Του το Άγιο, να μας αλλάξει, να μας αναγεννήσει, να μας κάνει τελείως καινούριους ανθρώπους, παιδιά Του λυτρωμένα με το αίμα του Χριστού. Τότε μόνο θα αξίζει ό,τι κάνουμε γι’ Αυτόν, τότε μόνο θα Του είναι χρήσιμο κάθε τι που θα προσφέρει η αναγεννημένη μας καρδιά στην υπηρεσία της δόξας Του.

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ